1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
136
Okunma
Üçte Bir Aksak
Çayı geç demledim, ev bana küskün,
Musluk damlıyor bak, üçte bir aksak.
Pencereye sızan şu solgun günün,
Işığını hayat benden alacak.
Şu topal koltukta oturuyorum,
Bir bacağı kısa, biri kibirli.
Sallanıp dururken hep duyuyorum:
Düz duran her eşya unutulmuş ki.
Gölgeler büyüyor, odalar serin,
Bardağımda çayım soğudu işte.
Sırtımda yükü var geçen günlerin,
Gençliğim tükenmiş bu loş gidişte.
Kapıda beklesin o sinsi ecel,
Ben hâlâ bu eğri ışıkla varım.
Ömrümü çalsa da o görünmez el,
Şu demlenen çayla hep bahtiyarım.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz