0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
84
Okunma
Kör birine anlamsız gelen bir lamba gibiydi sana olan şiirlerim,
Sonbaharın sıkılıp daldan savurduğu yaprak misali vurmadın mı ? Sen beni yerden yere,
Hangi kelimem de adın yoktu,
Hangi duamda ismin geçmedi
Depremler oldu sensiz gönül hanem’de
Derviş oldum,ismini zikir ede ede
Seyah oldum sırf ölen yüzünü dünya gözü ile bir defa göreyim diye.
Beş vakite bin vakit eyledim
İnandığım dini unutup adına zikir çektim,
Kurye olup kapı kapı sana benzer diye hiç tanımadıkları mı izledim,
Kalem kırdım sessizliğe daldım,
Dilsiz lal gibi dolaşırken bile adını andım,
Baksana be! Kalksana be!
Sensiz herşeyim yarım
Ben sensiz söyle ne yaparım !!
"MEHMET KARAKURT"
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
