Köylü Kızı

Güneşin altın ışıklarıyla sarılı, dağ eteğinde bir köy vardı,
Orada, köylü kızı, neşeyle dolaşır, yıldızlara yoldaştı,
Rüzgâr, saçlarında dans ederken, ona şarkılar armağanlardı.

Kır çiçekleri arasında gezip, hayal kurardı geceleri,
Kalbi, ay ışığında parlayan bir inci gibi saf ve berraktı;
Doğanın dilini bilen bu kız, kalplerin gizini çözerdi.

Bağların bağrında, rüzgârla dans eden yapraklar,
Kızın adımlarını takip eder, sessizce ona eşlik ederken,
Fısıldardı, sevdanın en derin sırlarını sakladığını.

Gözleri, gökyüzünün gölgesinde saklanan yıldızlar gibi parlak,
Onun içinde umut, hüsranla el ele tutuşmayı başarmıştı,
Bir yolcu gibi, beklerdi sevgiyi, uzak ufuklarda sabırlı.

Köyün dereleri, şelaleler gibi gürül gürül akardı,
Ve kız, bu melodilerle kurardı hayal saraylarını,
Ruhunu özgür bırakırdı, bulutlarla yarışırdı.

Gönlünden geçen duygular, rüzgârla savrulup uzaklara giderken,
Köylü kızı, umut dolu yüreğiyle hayal kurardı yine,
Sevda türküsüyle dolu, sonsuz bir yolculuğa çıkardı.

Geceye dolunay doğarken, yüreği sevgiyle çırpınırdı,
Dağlar ve vadiler şahitti onun sessiz yankılarına;
Kalbinde saklı bir bahar, sevginin sıcaklığını arardı.