10
Yorum
40
Beğeni
0,0
Puan
395
Okunma
Karşı kaldırımda bir kadın
kör karanlık içinde
kederini tutuşturuyor
sol memesinin altında
Ömrü uzun sürmüyor
körpe düşlerin
kırmızı su akıtıyor göz pınarlarından
çürümesin diye yerdeki ceset
Yüzünün yarısı hala yerde kedinin
merdiven boşlukları
boş sandalyeler
bacağı kırık masa
ve naftalin kokusu
anılarını görmüyorlar doğup büyüdüğü yere
Soğuk ve korku
iç duvarlarını sıvıyor aklının
ha patladı ha patlayacak
yüreğindeki mayınlar
Tam da
göz kırpmışken
köşebaşında,
tuttuğu nefesi
tel tel dökülürken dudaklarından
küllerinin...
Seval Doğan
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.