Sustukça içimde fırtına koptu,
Kimseler duymadı, ben kandım dostum.
El bir yana düştü, ben diğer yana,
Herkes güldü geçti, ben yandım dostum.

Sözleri bal idi, özü yalanmış,
Aşk ile baktığı gözü yalanmış,
Bastığı yerdeki izi yalanmış,
Yüzüme gülünce dost sandım dostum.

Geceler uzadı, sabaha çoktu
İçimdeki yangın sinemde oktu,
Susuz sahralarda çarem de yoktu,
Gözyaşlarım ile yıkandım dostum.

Düşler yarım kaldı, hayaller soldu,
Maziyi andıkça gözlerim doldu,
İçimde bir şeyler koptu, kayboldu,
Onu herkesler den kıskandım dostum.

Ne mecalim kaldı, ne gözde ferim,
Huzuru çok gördü bana kaderim,
Mahir’im yine de sabır ederim,
Boynumu bükmekten usandım dostum.

Mahir Başpınar

DOST KALEMDEN
_________________________
İtiraz bir haktır, çok çok utandım,
Dedikleri yalan, ama ben kandım,
Gönülle, düşümle, ondan boşandım,
Nihayetinde ben bir candım dostum...
__________________Nurettin GÜLBEY

Paylaş:

9 Beğeni

+1 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (5)

5.0

100% (5)

Susarak yandım Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Susarak yandım şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

SUSARAK YANDIM şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

yön, @yon

28.4.2026 16:16:02

5 puan verdi

Yüreğine kalemine,emeğinize,ellerinize,sağlık
değerlı,hocam nice güzel eserlerde
buluşmak dileğiyle esen kalin,
Sevgiler selamlar yolluyorum

Nurettin GÜLBEY, @nurettingulbey

28.4.2026 08:39:34

5 puan verdi

İtiraz bir haktır,çok çok utandım,
Dedikleri yalan, ama ben kandım,
Gönülle,düşümle,ondan boşandım,
Nihayetinde ben bir candım dostum...

Nurettin GÜLBEY
Saat :08:50
26.04.2026
YALOVA

Tebrikler efendim.Anlamlı ve güzel şiir,kutlarım.Selam ve saygılarımla...

YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1

28.4.2026 01:57:58

5 puan verdi

Derin bir hayal kırıklığının ve yalnızlığın yükünü taşıyan, adeta bir "iç döküş" niteliğinde. Mahir mahlasıyla biten bu koşma tarzındaki şiir, sitemini sadece karşısındakine değil, aynı zamanda kendi saflığına ve kaderine de yöneltiyor.

Şiirin merkezinde "sandım" ve "kandım" kelimeleri yatıyor. Şair, dışarıdan tatlı görünen sözlerin (bal sözler) ve samimi sanılan bakışların aslında birer maske olduğunu geç de olsa anlamış.

Bu, insanın en çok canını yakan "güvenin sarsılması" durumunu çok yalın ama vurucu bir şekilde özetliyor:
"Yüzüme gülünce dost sandım dostum.
İçeride fırtınalar koparken dışarıya sessiz kalmak, acıyı katmerleyen bir durumdur.

Çevresindeki insanların vurdumduymazlığı ile şairin kendi iç yangını arasındaki tezat, derin bir izolasyon hissi yaratıyor.

Son dörtlükte karşımıza çıkan "boyun bükmekten usanmak" ifadesi, sadece üzüntüyü değil, aynı zamanda ruhsal bir tükenmişliği de işaret ediyor. Sabır devam etse de, dizlerdeki dermanın ve gözdeki ışığın sönmesi, bu duygusal yükün ne kadar ağır olduğunu gösteriyor.

Şiirdeki ses akışı ve kafiye yapısı, geleneksel Türk halk edebiyatı esintilerini çok güzel taşıyor.

TEBRİKLER