Çocukluğun o en saf, en cıvıl cıvıl neşesini; anne keki kokusundan büyükbaba yolunu gözlemeye kadar uzanan sıcacık bir oyun bahçesi gibi olmuş şiiriniz.

Kutu kutu pembe armağanlardan limonata tadındaki dostluklara, "taka tuka" sesleriyle gelen o tatlı rekabete kadar her dizeyi; çocukluğun o bölünmez neşesiyle harmanlamanız çok hoş olmuş.

İsimlerin birer birer halkaya eklenişini, ağaçtaki kargaların bile bu koroyu dinlemesini ve Nilüfer’in güneşli havada taktığı o hayali gözlüğü muazzam bir sevimlilikle işlemişsiniz.

Evlerin köşeli, dillerin "dudu dudu" olduğu bu masum dünyada; küslüklere yer bırakmayan, her mısrasında şeker tadında bir mutluluk barındıran, yüzleri gülümseten ve kalpleri o tozlu oyun sokaklarına geri götüren şahane çocukluk güzellemeniz için tebrik ediyorum.

Saygılarımla.

Çocukluğun o saf, telaşsız ve neşe dolu atmosferini harika bir şekilde özetliyor.

Şiiri genel hatlarıyla incelediğimizde şu noktalar öne çıkıyor:

​Şiirde geçen limonata, şerbet ve anne keki gibi unsurlar, okuyucuda hemen sıcak bir mahalle kültürü çağrışımı yapıyor.

Sadece oyun oynamayı değil, aynı zamanda o oyunun etrafında şekillenen "paylaşma" kültürünü (komşu kızı Neylan'ın topu getirmesi, büyükbabanın yoldan gelmesi) vurguluyor.

​Ali, Mete, Gülhan, Esra, Enes... Bu kadar çok ismin bir arada anılması, oyunun kapsayıcılığını ve kalabalık arkadaş gruplarının enerjisini yansıtıyor.

Küsme sakın Enes" dizesi, çocuk oyunlarındaki o anlık kırgınlıkları tamir eden, eğitici ve yapıcı bir yaklaşımı simgeliyor.
​
​Şiir, klasik bir tekerleme (nursery rhyme) yapısında. Kısa mısralar ve basit uyaklar (neşeli/köşeli, diller/çiller) sayesinde akılda çok kolay kalıyor.

"Ağaçtaki kargalar çocukları dinler" imgesi, doğanın da bu neşeye eşlik ettiği masalsı bir bitiş sağlıyor.
​
​"Korkun bizim takımdan / Biz herkesi yeneriz" kısmı, çocukların o kendine has özgüvenini ve takım ruhunu çok samimi bir dille aktarıyor. Kaba bir meydan okumadan ziyade, bir "biz olma" çabası hissediliyor.

​ Bu metin, modern zamanın yalnızlığına karşı; sokağın, güneşin, çillerin ve hep beraber söylenen şarkıların bir kutlaması gibi.
Adeta bir çocukluk manifestosu.
TEBRİKLER kutlarım YAZAN kalemi?

kuralına göre yapıyorum:

Şiir, çocuk dünyasının oyun neşesini ritmik ve sade bir dille yansıtıyor; isimler, yiyecekler ve günlük imgelerle canlı bir sahne kurulmuş. Okuyucuyu masum bir oyun halkasının içine alıyor.

“Tak gözlüğü Nilüfer
Bugün hava güneşli”

Bu bölüm özellikle şiirin neşeli atmosferini güçlendiriyor, çocukluğun sıcaklığını hissettiriyor.

Yüreğinize sağlık, neşesi temiz, dili akıcı ve içten bir çalışma olmuş. Tebrik ederim, nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle. Selam ve saygılarımla.