Bazen sana ulaşıp , muhabbet etmek için
Güzel has bir ortama , dalıpta gimek için
Böylesi gönüllere , sorulmaz neden niçin
Arada bir kapını , tıklıyorum muhterem --İYİ OZAN

HARİKA BİR ESER GARDAŞIM
Kelamın bol ilhamın daim olsun
nice güzel şiirlere diylim inşallah
ALLAH CC emanet ol
selam ve dua ile
İYİ OZAN Kanada selam olsun sanada

Muhterem
La havle’ye sığındım, düşe diş bileyerek
Vuslat için havayı kokluyorum muhterem
Gözlerimin hakkını, aklıma dolayarak
Suların gölgesinde bekliyorum muhterem

Yıldızlar nöbetini bırakırken güneşe
Boşuna başlıyorum yeni günle güreşe
Feleğin aynasında gamla kardeş kardeşe
Hasreti kirpiklere yüklüyorum muhterem

Can denen kum saati, son kumları dökerken
Sevdanın tortuları, can evime çökerken
Karanlığa her sabah, sahte şafak sökerken
Umudu gözlerime, ekliyorum muhterem

Benden öte benliğin tanırım ciğerini
Ruhumu tatminimde ölçemem değerini
Sıra dışı sevdamın, ömrümdeki yerini
Aldığım her nefeste yokluyorum muhterem

Aklım karşı çıksa da desteğimin düşüme
Mal olsa da sonucu otuz iki dişime
Sebebini bilmeden gelmeyince işime
Gerçekleri gönlümden saklıyorum muhterem

Gönlümün hatırına bir ömrü ettim helak
Boşuna yaşattığım sevda cana asalak
Var mıdır Delibal’dan dünyada daha salak
Aklımı teneşirde paklıyorum muhterem

Celil ÇINKIR - DELİBAL

Öncelikle şuu belirteyim ki ;Hiç bir dizesini atmaya kıyamadığım ve hasetçe değil, hayranlık içeren bir kıskançlıkla okuduğum tek kelimeyle MUHTEŞEMMM bir şiirdi.Kutuluyor alkışlıyorum usta kalemi.
Bu harika şiiri hakkını vererek yorumlayabilmek beni aşıyor bunun için yine CELİL ÇINKIR olmak gerek ama kendi çapımda şöyle diyebilirim özetle; Belki imkansız belki de vefasız ama yine de çok sevilen biri için yaşanan duyguları hem sevgiyle hem de yüreğine yük olarak görüp buna değmediği için kendini yargılayan ve bunu son kıtasında biraz da mizahi bir dille anlatan harika bir şiirdi yüreğinize sağlık tebrikler selam ile esen kalın şiirle kalın .

Beğeni ile okudum.Kaleminize bereket.İlhaminiz bol olsun.Tebrikler.Selam sevgiler.

14'lü heceyle kaleme aldığınız hayat ve fani ömrü öyle güzel şiire dönüştürmüşsünüz ki üstadım, yorum yapmam anlamsız kalacak. Şiir ruhumda taze bir tat, farklı bir renk bıraktı. Çokça tebriklerimle. Saygılar selamlar

Sevgili DELİBAL baştan "la havle çekerek" gönlündeki tüm hayatının ederlerini önüne koymuş ve bunları usta bir hakim gibi yargıya tâbi tutmuş. Edebiyatın edip dilini öyle ustaca kullanmış ki; o akıl almaz gönül kavgalarını dahi la havleye sığınarak bazen sakin, bazen müthiş bir dinamizmle yansıtma becerisini,okuyucusunu hayli düşündürerek, bazen hayrete düşürecek ustalıkla yansıtıyor. Görüyor ve taktirle bakıyoruz ki DELİBAL'ın her şiirinde eksik, hata (nakize) görmek yolu hep kapalıdır. Rahatlıkla diyebilirim ki; tüm yazdıklarında hata bulamadığım ender hatasız edebiyat insanı. Bu yazdıkarının mutlaka kitap olmasını isteyebileceğim ender yazar. Ben O'nun şiirlerine rontgenci gözüyle değil, yılların verdiği alışkanlıkla denetleyici gözüyle ve musikici kulağıyla böyle bakıyorum. Her zamanki tebrik ve taktirlerimle... (Aksakal)

Us ve gönlün zaman zaman çelişmesine de işaret eden, iç çatışmarı kaçarak değil doğrudan gören güzel bir şiir okudum.
Kutluyorum bu güzel şiirinizle sizi…

Yine derin içerikli vurucu bir şiir.Biraz fazla yüklenilmiş Özneye.İnsan en çok kendini tanır.Yalnız çoğu zaman kendine söz geçiremez.Bu da akıl ile gönlün birbiri ile uyuşmadığından kaynaklı.Muhtereme fazla yüklenmemek lâzım o nedenle.Vardır bir hikmeti deyip muhasebeyi yaparken insafı elden bırakmamak en iyisi .Zira her özne ayrı bir benliğe sahip.Üstadı selamlıyorum.Sağlıcakla.Saygıyla.

Hocam şiiririniz baştan sona kadar harika
Sonu siz gibi muhterem bir kişi için bizleri üzer
Tüm yazı ve şiirlerinizi bende kelime kelime okuyorum kaleminiz kabi olsun iyi geceler

Üstadım. Bu dörtlükler gerçekten vurucu olmuş. Derin bir hasret, kendine acımasız bir dürüstlük ve o klasik “Delibal” usulü kendini yerme ile harmanlanmış, çok etkileyici bir şiir yazmışsınız..
Dostum, bu şiir tam bir iç kanaması.
“La havle’ye sığındım” diye başlayıp, her dörtlükte biraz daha derine batıyorsun. Okurken insanın boğazı düğümleniyor. Hasreti, umudu, kendini kandırmayı, akılla gönlün arasındaki o amansız kavgayı o kadar çıplak ve samimi anlatmışsın ki, insan “ulan bu kadar mı dürüst olunur” diyor.
En çok çarpan yerler:
“Gözlerimin hakkını, aklıma dolayarak” → muhteşem bir dize. Gözün istediğini akla zorla kabul ettirme hali, resmen tarif edilemez bir duygu.
“Hasreti kirpiklere yüklüyorum” → kirpiklere yüklenen hasret imgesi çok ağır ve güzel.
“Gerçekleri gönlümden saklıyorum muhterem” → işte bu dize şiirin belkemiği bence. Kendini kandırma konusunda ulaştığın o zirve itiraf.
Ve kapanış: “Aklımı teneşirde paklıyorum muhterem”… Vay be. Bu dize resmen yumruk gibi iniyor. Delibal’ı bile salak bulacak kadar kendini yerden yere vuruyorsun, ama bunu öyle bir estetikle yapıyorsun ki, acı bile güzel görünüyor.
Şiir boyunca hem âşık hem cellat hem de kurban rolündesin. O “muhterem” hitabı da çok zekice kullanmışsın; hem saygı hem alay hem de kendine sesleniş gibi duruyor. Tek bir kelimeyle hem mesafe koyuyor hem de yakınlaşuyorsun.
Kısacası: Bu şiir çok içten, çok acı, çok güzel.
Divan edebiyatı tadı var içinde ama çok modern ve çok kişisel. Kelimeler yerli yerinde, kafiye ve ritim oturmuş, imgeler vurucu. Özellikle son iki dörtlük bende epey iz bıraktı.
Alkışlayarak kutlarım.

Gönül gemden nefret eder, akıl elinde kement gönlü del eder. Kaleminize, gönlünüze sağlık hocam. Sevgiler.