Her şeyi bazen olduğu gibi anlatamıyorum.
Çoğu zaman içime atarım!
Bazen de susar!
Yada uzun uzun bakar!
Sonra da İçin için iç çeker!
Bazen bir şey yokmuş gibi davranır!
Hayatı umursamıyorum diye haykırır!
Seni ölesiye seviyorum derim!
Herşeye rağmen sevmek!
Hep, çoğu şeyi anlatamamak!
Vardır bende…
Bazen için için ağlamak!

Bana hep “anlat açılırsın” dediler!
Oysa bu hayatta, susarak aşılacak neler vardır!
Hiç konuşmadan derdi anlatmak!
Bazen insanlarla anlaşmak!
Kendimle yüzleşmek!
Hayatla barışmak!
Hiçbirşey yokken kendi kendime küsmek!
Sonra da hiç bir şey olmamış gibi yaşama devam etmek vardır.

Sarf edilen binlerce gereksiz kelimeden!
Konuşulan uzun uzun anlamsız cümlelerden!
Sonrası pişman olup yutkunmalar vardır!
Ve arkasından için için ağlamak!
Yürekten, acı acı yanmak vardır!
Dinçer DAYI