1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
116
Okunma
Meğer birdenbire olup bitmezmiş .
Önce sis çökermiş ufka uzaktan.
Sonra efkarını sarıp mendile,
Hasretin koynunda kışlarmış insan .
Gönül bahçesinde kuşlar ötmezmiş.
Gün gelip düşünce elden ayaktan.
Üfleyip içinde yanan kandile ,
Kendini her şeyden dışlarmış insan .
Akıp giden ömre gücü yetmezmiş.
Ahlar süzülürmüş kalpten dudaktan.
Her nedâmetini getirip dile,
Hayatı büsbütün boşlarmış insan.
Artık teselliler fayda etmezmiş.
Yaşlar dökülürmüş bir bir yanaktan.
Aynanın önünde gözleri ile,
Kendi sûretini taşlarmış insan.
Nihayet geldiği gibi gitmezmiş.
Bir parça alırmış kefen kundaktan.
Yaşarken farkına varmasa bile,
Ölmeye doğarken başlarmış insan...
2026
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz