Yüreğim kaç fırtınaya esir düştü bilinmez
Ruhunun arka sokaklarında
Sessiz çığlıklarım
Kurak gözyaşlarım var hayli zamandır
Artık bildiğin gibi değil bilmediğin haldeyim
Sensizliğin fırtınasına tutulmuşum
Sürükleniyorum uçurumun kenarına
Önümde ölümden bir kurtuluş
Kalbimde sen
Binlerce kelebek kanatlanıyor o anda
Kaç kurtul diyorum yüreğim kaç kurtul
Sana göre değil bu sevda

Hangi gülüşe hangi bakışa peşkeş çektin kalbini söyle eyy sevgili
Beni benden edip gitmek te neymiş
Sensizliğin arifesinde
Bu keşmekeş hayatın içinde
Öğrendim ki seni sevmek haddim bile değilmiş
Bu bir cehennem bu bir kıyamet
İçimde tarifi imkânsız acılar var sayende
Yaralı yanımla iyileşen yanım küs birbirine
Yine de diyorum
Yüreğim sukût et sabret
Hadi sevgili hadi biraz sevgi lütfet

Kalbimin sırça köşkü yıkılıyor yokluğunda
Bin zehirli sarmışıkla dolanmış etrafım
Eli gül dili zehir
Daha kaç pranga eskitir bu yürek
Daha kaç kez ölümle yüzleşir bedenim
Bu zembeleği kopmuş dünyanın içinde
Şahadeti dilime seni gönlüme hapsettim
Önce sensizlik sonra ölüme meylettim

Bak yine aynı uçurum
Bak yine ben ölümle başbaşa
Aklımda ölüm kalbimde sen
Kalbimi bırakıp avuçlarına gidiyorum
İçimde binlerce kelebek kanatlanıyor
Düşmemem için yüreğimden tutuyor
Hadi tam zamanıdır şimdi
Kelebekleri utandırma
Yaa gel kıyam et
Yada bırak kopsun kıyamet