Rüzgârlar esiyor dağlar başından,
Süzülür gözyaşım sabır taşından.
Yıllardır geçerim dert ocağından,
Gönül bir sevdaya düşmüş gidiyor.

Baharda açılan gülün rengiyim,
Uzakta çınlayan sazın dengiyim.
Yollara sevdalı bir günengiyim,
Aşkın ateşinde pişmiş gidiyor.

Gökyüzü maviye boyar gecemi,
Dillerde büyütür her bir hecemi.
Çözemez kimseler bu gizemimi,
Ruhum bir aleme ermiş gidiyor.

Dökülür yapraklar hazan gelince,
Ahenkle dokunur ince bir ince.
Sevdanın yükünü yürek çekince,
Aklım hayallerle dolmuş gidiyor.

Nehirler akıyor engin denize,
Umutlar taşınır dünden günümüze.
Bakışlar anlatır gerek yok söze,
Zaman bir su gibi akmış gidiyor.

Kuşlar havalanır gurbet ilinden,
Türküler süzülür ozan dilinden.
Bülbül vazgeçermi gonca gülünden,
Ömür bir rüzgârla esmiş gidiyor.

Güneş batar iken ufuk kızarır,
Gece perdesini aşka uzatır.
Şu fani dünyada bir iz kalandır,
Yürek bu yollarda yanmış gidiyor.