Kapitalist aşk

Bir hoş çakal’ a sığıyordu işte aşk
Yeni taze süt kokan ağızların elinde
Anılar boş bir zamanın bilmecesi
Bol bol tüketiliyordu, harcanıyordu sevdalar
Ucuzluk pazarında
Yapboza çevirdin bak beni insanoğlu
Topla toplayabilirsen
Bilmem mutlu musun haberin var mı benden
Şımarık bir bedene soyundum haddimi bilmeden
Üstelik bir de gösterdim tüm yaralarımı
Akıllanmamış henüz daha kalbim
İki satırlık ketumluk ağzıma iki tokat çarptım
Uslanmıyor ahmaklığına kalbim nedense
Nasibi, arta kalan kırıntılarıyla aşkına doymakmış
Kırķbin fırın ekmek tüketse nafile
Bir gülüşüne yeniliyordu hayat içimde
Bin asra sığmayacak bir hüznün adaleti adaletine çarpsamda, eşitlik nerde?
İşçinin sofrasına hep bir kepçe eksik girerdi yemek
İşte öyleydi, bir işçi gibiydi seni sevmek
Emek emek ,İlmek ilmek
Kapitalist gibi sömürdü aşk beni yeniden
Ve aç kalktım ben hep sevdalar sofrasından bir işçi gibi severken.