Çok severim pazartesi günlerini
Zaten pazartesi günü doğmuşum
Sıcak Haziran günü harman savrulanda
Üstüme buğdaylar dökülmüş rüzgardan
O yüzden severim ekmeğini bayatin
Kokusunu duyar burnum dökülen tanenin
Nefesine karışır tozu toprağı memleketin
Etmem şikayet sıcaktır annemin sütü
Helaldir alin teri yediğim içtiğim

Çok severim pazartesi günlerini
Herkes işten kaçarken O gün ben sabah namazinda işe giderim
Boynum bükülür o gün
Annemi çok ozlerim
O günler gelir aklıma takılırım bir yerlere
Odaya nostalji hüsran dolar
Oturur yareme aglarim
Her gün başka bir acıya
Düşer ellerimden tutundugum sağlam duvar
Yıkılır altında kalırım

Pazartesi günü doğduğum gibi
Aynı gün ölmek isterim
Tıpkı Resulullah sav gibi
Tıpkı yeni doğan ay gibi
Tıpkı parlayan yıldızlar gibi
Tıpkı Güneş gibi
Gözleri kamaştırarak
Arzularim gibi secdeye yatırılan
Dünyanın ve evrenin yaratıldığı ilk an gibi
İlk kılınan namaz
İlk okunan ezan gibi
Ve ilk ettihiyatu okunur gibi

Pazartesi günü
Tekrar dirilmek isterim
Uykudan sabah uyanır gibi