0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
108
Okunma
Nazilli’den çıkmış yola,
Ekmek peşinde koşmak yormuş bedenini.
Gelmiş birkaç gün önce,
Bakıcılık yapıyormuş uzun zamandır yaşlı hastalara.
Tacize uğramış hasta evinde,
Otogarda tanıdım sarışın yetimi,
Benzettim bana benzeyenlere.
Bir mavi düş kurmuş çocuk anılarında,
Adana Yetimhanesi’nin bahçesinde.
Kedilere sataşanları dövmüş,
Dönmemiş bir daha geriye.
Garip bir kuş kondu yüreğime.
Dilenciliği silmiş kaderinden,
Ne zor hayat bir başına,
Doğduğumdan beri...
Yaşamaya lanet olsun,
Gün sana doğmadan düşer yapraklar.
Sonu olmaz vakitlerin, açlık oyunları sarar gövdeyi,
Pişirirsin yarınları.
Görmedim senden daha dürüstünü,
İhtiyacın varken istemedin minneti.
Ne çok bana benzersin sarışın yetim,
Yaktın bağrımın ateşini.
Ne çok soru vardı,
Soramadım.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
