KATLİAM TAKVİMİ

Takvim yaprakları değişir,
kanın rengi değişmez
Bir şehrin üstüne çöker bazen kara bir tarih kül gibi
Çığlıklar kalır geriye,
duvarlara sinmiş is gibi…

Dersim bir yaradır hâlâ
Ağrı bir duman
Çorum’un gecesi uzun
Maraş’ın sabahı eksik
Gazi’nin kaldırımları kan kokuyor
Sivas’ın ateşi içimizde sönmüyor

Halepçe’nin rüzgârı zehirli hâlâ
Zilan her nehrin içinde kan ağlıyor
Şengal’in dağı suskun
Kobané’nin göğü kurşun
Roboski’de kar, kan kırmızı
Arakan’da su bile yanıyor

Vietnam’da ormanlar napalm kokuyor hâlâ
Srebrenica bir mezar taşıdır Avrupa’nın alnında
Nazi Almanyası’nın gölgesi
insanlığın üzerinden çekilmedi henüz
Mezar taşları çoğaldıkça çoğaldı,
Milyonlarca kadın kocasız yastığa baş koydu
Milyonlarca çocuk
babasız akşamlarda büyüdü

Tankları cilaladılar
Tüfekleri vitrinlerde kutsadılar
Ve adına eser dediler
Oysa her parlayan namlu
bir annenin yüreğine doğrulmuş bir acıdır
Barutlu her kazanım bir katliamdır
Her katliam bir insanlık ayıbı
Her ayıp bin öfkedir…

Yüz milyonlarca insanın öldürüldüğü dünyanın katliamlarla döndüğü tüm zamanlara lanet olsun…

Acı unutmaz
Toprak unutmaz
Halklar unutmaz…
Yeryüzünde kazanılacak tek zafer,
bir çocuğun korkmadan uyuduğu gecedir
Bir annenin,
kapı her çaldığında irkilmediği sabahtır
Bir işçinin,
avuç içindeki nasırın utanılacak değil
onur sayıldığı gündür
Zafer,
bir halkın başka bir halkı yenmesi değil
İnsanın
insanı ezmekten vazgeçtiği andır
Ve o gün geldiğinde
Ne tanklar müzede kutsanır
Ne mezar taşları çoğalır
Ne toprak utanır
Toprakta acı değil, sadece tohum saklanır…

Erdal Karadağ
19 Aralık 2018

//Hiç bir "Katliam"ın Zaman Aşımı Yoktur...//