AHMEDO

Biz senin;
Şehirlere
Dağlara
Denizlere
Ovalara
Sığmayan şarkılarınla, türkülerinle duygulandık
Dağlara çarpıp geri dönen sesinin yankısını evlerimizin duvarlarına astık

Ezgilerini dinlerken
kendimizi değil,
bir halkın kalbini duyumsadık
Fikirlerinle aydınlandık
Cesaretinle dalgalandık
Ölümünle çoğaldık…

…Ey Ahmedo
Kırk üç yıllık kısacık ömründen çocukluğunu alsak,
gençliğini çıkarsak
Kalan bir kaç yılda ne yaşadın da,
dünyaya yetecek eserler ürettin

Çıraklığın tadını alamadan
Acılı halkın gönül ustası oldun
Kalfalığın terini silmeye fırsat bulamadan
Dünyanın ozanı oldun

“Selam ederim halkıma baş eğip el bağlamasın” dedin ve göçtün aramızdan

Selamın baş göz üstüne…

Baş eğmeyen halkın da sana selam ediyor usta
Zulme başkaldıran yüreğinle, dünyaya bıraktığın gür sesin imzan oldu
İmzan, emanetimiz ve ışığımızdır
Şarkıların hep, dudaklarda
Ve sen…
Kalbimizin en sıcak yerindesin

Erdal Karadağ
16 Kasım 2014