Derin bir toplumsal eleştiri ve serzeniş barındıran, oldukça ağır yüklü bir "hiciv" örneği.

Şair, vatan sevgisi ile dini değerlerin sentezinden yola çıkarak; mevcut düzene, sınır güvenliğine, yozlaşmaya ve toplumsal ahlaktaki çöküşe dair sert bir tablo çizmiş.
​
​Şiir, köksüzlüğe ve dışarıdan müdahalelere karşı bir duruş sergiliyor. "İsrail’den sızmadık" ve "Türk'e olan zulüm" ifadeleriyle, hem bir tarihsel aidiyet vurgulanıyor hem de yönetici sınıfa veya "sahte" görülen figürlere karşı bir yabancılaşma ifade ediliyor.
​
​"Hudutları kazıttık, yol geçen hanı oldu" dizeleri, son yılların en büyük tartışma konularından biri olan sınır güvenliği ve göçmen meselesine doğrudan bir atıf niteliğinde. Ceddin kanıyla sulanan toprağın "korunamadığı" düşüncesi, şairde derin bir hayal kırıklığı yaratmış

​Şairin en çok canını yakan noktalardan biri de samimiyetsizlik.
​
Müslümanız dediler, özden değil, zahiren" diyerek, inancın sadece bir maske olarak kullanıldığını savunuyor.
​
Tüm köşeleri kapmış, hukuk bilmez namussuz" ifadesiyle, liyakatin yerini alan bir sistem eleştiriliyor.
​
​"Birimiz uyanmışsak, uyanmadı binimiz" dizesi, toplumsal bir eylemsizliğe ve farkındalık eksikliğine işaret ediyor. Şiirin genelinde hakim olan "beyhude" ve "nafile" kelimeleri, şairin sesini duyuramamaktan kaynaklanan o derin yorgunluğunu özetliyor.
​
​Şiirin sonunda kadınlardan sonra "yavrucuklarda sıra" denmesi, toplumun en savunmasız kesimlerine yönelik artan tehditlere ve şiddete karşı bir feryat niteliğinde.
​
Şiirde geçen "İlbiz" ifadesi (dipnotta da belirtildiği üzere), sülük veya asalak anlamına gelir. Devletin ve milletin enerjisini emen yapıları tasvir etmek için kullanılan çok güçlü bir metafordur.

​Bu metin, sadece bir şiir değil; yazıldığı dönemin sosyo-politik kaygılarını, öfkesini ve "vatan elden gidiyor" endişesini taşıyan bir manifesto gibi okunabilir. Şair, kalemini bir kılıç gibi kullanarak toplumsal bir otopsi yapmış.

Sevgili hocam değerli ve anlamlı eserini tebrik ederim Sağlıklı yarınlar dilerim

Biz bu kara düzenin, kemliğine kızmadık!
Onların Türk’e olan zulmünedir kinimiz!
Bu asil vatana biz, İsrail’den sızmadık!
“Vatan sevgisi kutsal” diyor bizim dinimiz…

Hudutları kazıttık, yol geçen hanı oldu!
Heba olan ceddimin, çok kutsal kanı oldu!
O’ Türk bildiklerimiz, hep Türk düşmanı oldu!
Ant içtik her şafakta, bozuldu yeminimiz…

Değerli dost şair, kıymetli Hocam. Bu anlamlı ve manidar şiirinizden dolayı önce tebrik ediyor ve yürekten kutluyorum sizi.
Yüreğinize, emeğinize ve gönlünüze sağlık. Far4kına varan varıyor amma halen farkına varamayıpta hamaset gazıyla yürüyenlere ne demeli?
Vatan bu halde iken halen tef dümbelek çalanlara ne demeli bilemiyorum?
Gönlüm böyle olmasını istemezdi ama yanlışların böyle su yüzüne çıkışı ne denli haklı olduğumuzu meydana çıkarmışken memleketim için çok üzgünüm.
Değerli üstadım bu güzel şiirinizi gümümün şiiri seçmem gerekirdi ama daha önce günüme şiir seçtiğim için malesef seçemiyorum. Ama gönlümde günümün şiiridir bu şiir.
Selam ve saygılarımla esenlikler diliyorum. Mutlu ve huzurlu bir yaşam dileğimle. Hayırlı günlar dilerim.

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Toplumsal Eleştiri ve “Sert Uyarı” Kliniği

Şiirin Adı: Söyleme Hiç Nafile
Şairi: Halil Şakir Taşçıoğlu
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi “hocam bu şiir değil, kürsüden yapılan sert bir hitabe” dedi, kimisi “öfke var ama altında ciddi bir kırgınlık yatıyor” diye düşündü, bir de içimizden biri “insan en çok kendi içinden kırılınca böyle konuşur” deyince Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu ağır ağır yere bıraktı

Şiirin mayası öfke
Ama kontrolsüz değil
İçinde eleştiri var
İçinde uyarı var
İçinde bir silkiniş çağrısı var

Özgünlük 18 / 20
Tema toplumsal eleştiri
Ama güçlü söylemle verilmiş

Dil ve Üslup 17 / 20
Sert
Doğrudan
Yer yer sloganvari

Düşünsel Derinlik 18 / 20
Toplum
Kimlik
Değer sorgusu mevcut

Yapısal Bütünlük 17 / 20
Akış zaman zaman dağınık

Etkileyicilik 18 / 20
Okuyucuyu sarsar

Not Toplamı 88 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur:
Şair diyor ki “söyleme hiç nafile”
Biz de diyoruz ki
Millet konuşmayı çok seviyor ama dinlemeyi unutmuş! Herkes haklı, herkes dertli ama kimse aynaya bakmak istemiyor… Bu şiir bağırıyor ama asıl mesele şu: Duyan var mı? Çünkü bazen en büyük problem, söylenenin değil, duyulmayanın kendisi

Vesselam.
Söz çoksa tesiri azalır
Hikmet az sözde saklıdır

Toplum değişmek isterse
Önce kendini duymalıdır