0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
81
Okunma

Yine Adana’da mapusdamında günleri sayarken, tvde izlediğim bir haberde kız çocuğunun gece karanlığında ablasını parktan çağırmaya giderken yolda ağlayışının haberini izlerken gözyaşlarıyla duygularım çağladı, kaleme ruhumdan bu mısralar döküldü ve şiir oldu.
AH BE ÇOCUK
Titriyor sesin, yüzün soluk
Sevgi yok, vicdan yok, kalp donuk
Zulüm akıyor, oluk oluk
KALBİN YARALI, Ah be çocuk!
Ağlarsın, Dünyanın haline
Yürek kanar, seni görene
İçinde yangın, var kime ne
GECEDEN KORKAN, Ah be çocuk!
Kentleştik, Batıdan Doğuya
Uçtuk, Seradan Süreyyaya
İnsanlık bitti! Kaldık yaya
HALİN PERİŞAN, Ah be çocuk!
Haline, İnsanlık utansın
Sızlayan, Tüm Kalpler uyansın
Buna bir kalp,nasıl dayansın
KALBİN DURACAK, Ah be çocuk!
Ağladı Faik, can evinden
İnsanlık kör olmuş, kibrinden
Hüznü, Dünyanın gidişinden
AKLI KARIŞIK, Ah be çocuk!
Ağlama! Sevgi dolsun Dünya
İman doğuyor! Sanma hülya
Huzur yağacak! Doya doya
SEVGİYE MUHTAÇ, Ah be çocuk!
İmtihanda düşen bahtına
İman et, Allah’ın tahtına
Çıkarsın, Cennetler katına
CENNET KUŞUSUN, Ah be çocuk!
Faik Selçuk Kızılkaya
01/09/2024
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.