Dağların alamadığı, emaneti aldı,
Rehber ve Müjde Kur’an-ı okudu, anlamadı,
Her an ölümle, burun burunaydı,
Ölüm ve ötesinden, hesapsız yaşadı!

Kur’an-ı okur ama, Kur’an’dan bihaber,
Gözüyle günahlara girer, birde sevap der,
Kardeş, kardeşe gıybet eder, kin besler,
Kul haklarıyla, zalim olur, kibirle gezer!

Dinlerdi, zevkle, haram şarkıyı, çalgıyı,
Geçirirdi, gafletle, yılı, ayı, dakikayı,
Kabir, Mahşer, Ahiret gerçekti; Dünya balayı,
Duyacaktı belki de, tabuttaki son gıcırdamayı!

Ne kalmıştı? Dünyada; Tahtı, Saltanatı,
Anladı! Üzerine atılan toprakla, fani hayatı,
Artık hesap yaklaştı, bozuldu rahatı,
Bir ömrü heba etti, kaçtı tövbe fırsatı!

Yaradan ne istiyordu? O gaflete daldı,
Nefsine ve Şeytana uydu, sonu hüsrandı,
Dünyayı, malı, evladı, zenginlik sandı,
Dünya imtihan yeriydi ve İNSAN ALDANDI!

Faik Selçuk Kızılkaya
11/04/2024