git

​Bu aralar beş dakika sonrasını unutuyorum,
Ama bir seni, yıllar geçse de unutamıyorum.
Öyle kazıdın ki adını aklıma;
Giderken bıraktığın o ihaneti söküp atamıyorum.

Sözde seviyordun, meğer hepsi yalanmış...
​Kaç bahar geçti, kaç mevsim devrildi bilmiyorum;
Her şeyi unuttum da bir senin ihanetini unutamadım.
Beni göğsümden vurdun da gittin,

Ben yine de seni zihnimden kovamıyorum.
​Artık eskisi gibi seni sevmiyorum,
Ama içimde sana karşı bitmeyen o öfkeyi sindiremiyorum.
Güvenmemeyi sen öğrettin bana;

Sen, hayatımda "Keşke tanımasaydım" dediğim tek kişisin.
​Her şeyi unuttum da beni aldattığını unutmadım,
Yaram hâlâ taze, kanar durur içimde.
Gözlerinde deryaya daldığımı sanırken,

Sen beni sırtımdan vurdun;
En yakın arkadaşımla, sırtımdan vurdun...
​İnsanlara şüpheyle bakmayı sen öğrettin bana,
Senin yüzünden nice masum insanla ters düştüm.

İnanmamayı, güvenmemeyi mühürledin ruhuma;
Sen beni alnımdan vurdun da gittin.
​Şimdi her şeyi unutuyorum,
Ama senin ihanetin hâlâ kanıyor bağrımda.

Ben bunu hak etmedim...
"Hak etmedim" dediğim ne varsa,
Hepsini bir bir yaşattın bana.
​Kendimi sana bırakmıştım,

Farkında olmadan seni ne çok sevmiştim...
Şimdi acı çekiyorsam, hâlâ sebebi sensin.
Ben yaşamayı unuttum senden sonra,
O ihanetin gölgesi hep üzerimde.

​Yaram hâlâ kanıyor kin ve nefretle,
Artık seni seven o adam öldü!
Sana iki cihanda hakkını helal etmeyen
Bir insana dönüştüm sonunda.

​Her şeyi unutuyorum ama seni asla...
Yaram kabuk bağlamıyor, her anı dün gibi yaşıyorum.
Normalde kimseye kin beslemezdim ama
Sen artık sadece nefretim ve kinimsin.

​En çok sen yaraladın beni bu hayatta,
Oysa seninle iyileşmeye başlamıştı tüm acılarım.
Sen ise bende olan yarayı dağladın da gittin;
Sen beni ölmeden öldürdün de gittin.