Paylaştığınız bu dizeler, halk ozanlığı geleneğinin en güçlü damarlarından biri olan "taşlama" ve "dertli" üslubun güncel bir yansıması gibi. Nurgül Hanım’ın kaleminden dökülen bu mısralar, sadece ekonomik bir darboğazı değil, aynı zamanda toplumsal bir yozlaşmayı ve manevi bir aşınmayı da feryat figan anlatıyor.
​

​Şairenin "Gramınan alır olduk şekeri" ve "Bıldır üçe olan bu yıl on üçe" ifadeleri, paranın alım gücünün düşüşünü ve hayat pahalılığını çok yalın ama sarsıcı bir şekilde ortaya koyuyor.

Özellikle "zengin vakum gibi fakiri sağar" benzetmesi, gelir adaletsizliğine yapılan keskin bir eleştiri.
​
​"Fakülte mezunu döller perişan" dizesi, eğitimin ve emeğin karşılık bulamadığına dair bir sitem. Gençlerin yokluk sebebiyle suça itilmesi ve emeğin hiçe gitmesi, toplumun geleceğine dair duyulan derin endişeyi gösteriyor.
​
​Dizelerde sadece cepteki delikten değil, gönüldeki ve ahlaktaki yaralardan da bahsediliyor:
​İffet ve Edep: "Üryan gezen iffet" ve "bataklığa düşen edep" imgeleriyle kültürel bir kopuş vurgulanıyor.

​İnsanlığın Ölümü: "Gel gör Hasan Emmi’m insanlık öldü" dizesiyle, artık dayanışmanın bittiği ve "salın" (tabutun) bile bu yükü taşıyamadığı ifade edilerek karamsarlık doruğa ulaşıyor.
​
​Sadece insan değil, ormanların yakılması ve toprağın "kor" eylenmesiyle doğanın da bu perişanlıktan payını aldığı belirtiliyor.
​
Sade, samimi ve Anadolu insanının dert ortağı olan bir lisan. "Bıldır", "Muhanet", "Akçe" gibi kelimelerle geleneksel doku korunmuş.

​Hasan Emmi" figürü, aslında dertleşilen bir kişiden ziyade; toplumun vicdanını, eski toprak dürüstlüğünü ve "nereden nereye geldik" sorusunun muhatabını temsil ediyor.

​Bu içli şiir, adeta bir devrin toplumsal hafıza kaydı niteliğinde.

Kaleminize, yüreğinize sağlık; dertler paylaştıkça azalır derler ama bu dizeler dertlerin ne kadar köklü olduğunu bir kez daha hatırlatıyor.