Öğrencilerinin üzerine kapanarak onları koruyan
Ve saldırıda hayatını kaybeden
Matematik öğretmenimiz, Şehit Ayla Kara’ya…

Bir sınıfta başladı senin destanın,
Tahtada sayılar, gözlerde yarın
Sen denklemler kurarken hayata dair,
Hiç bilinmezdi yazgının bu kadar ağır olacağı bir anın varlığı

Sayılardan fazlasını öğrettin sen,
Sevginin bölünmediğini,
Cesaretin çarpıldıkça büyüdüğünü,
Ve insanlığın en büyük değer olduğunu…

O gün geldiğinde, zaman sustu,
Korku sinerken küçücük yüreklere,
Sen hiç düşünmeden örttün onları,
Bir annenin içgüdüsüyle, bir kahramanın kaderiyle

Bedenin siper oldu karanlığa,
Ellerin bir dua gibi açıldı hayata
Sen yere düşerken, umut ayağa kalktı,
Çünkü sen bir can değil, nice can kurtardın aslında

Ey Ayla Kara…
Sen artık bir öğretmen değil sadece,
Bir milletin hafızasında yankılanan
En saf fedakârlığın adısın

Toprak seni sessizce bağrına alsa da,
Adın gökyüzüne yazıldı yıldız yıldız
Her çözülen soruda, her açılan defterde,
Senin izlerin kalacak, silinmez, unutulmaz

Şehit Ayla Kara…
Senin dersin bitmedi,
Çünkü sen son nefesinde bile
İnsanlığa en büyük gerçeği öğrettin:
Sevgi, gerektiğinde can olur… ve asla ölmez!



GüLRa______