Ya Nebi, ya Resul, sensin gönlümün nuru
Adınla parlar gecem, diner kalbimin koru
Bir damla aşkın düşse şu kurak gönlüme
Cennet olur her yer, kavuşsam izine

Ya Resul, ya Habib, sana hasret bu canım
Gözlerimde yaş oldun, dilimde niyazım
Bir selam ver uzaktan, ey rahmet denizi
Sensiz geçen her an, yakar içimizi

Ya Nebi, seninle anlam bulur bu hayat
Sensin karanlıklara doğan en güzel nur, en güzel zat
Adını ansam titrer kalbimin her yanı
Sana varır yollarım, sensin tek sığınağım

Ya Resul, ümmetinim, kapında bir kulum
Affına muhtacım, sensin en son umudum
Günahım çok, yüküm ağır, kalbim kırık dökük
Bir nazarın yeter bana, ey gönüller sultanı büyük

Ya Nebi, Medine kokar her düşüm her an
Mescid-i Nebevî düşer kalbime, olurum sana hayran
Ravza’da bir anlık secde nasip eyle bana
Gözyaşım aksın orada, kavuşayım sana

Ya Resul, sensiz dünya gurbetten ibaret
Adınla başlar sabrım, seninle bulur hikmet
Bir gün gelir kapında durursam eğer
“Ümmetim” de bana, işte o an yeter

Ya Nebi, ya Resul, son nefeste de sen
Dilimde salavat, kalbimde sevdan iken
Al beni gölgen altına mahşer gününde
Bırakma ya Resul, o en zor gününde