0
Yorum
7
Beğeni
3,0
Puan
223
Okunma
Konuşacak kadar büyüdüğümden beri,
Tedirginlik mırıltılarım:
İlerde dönüşeceğimi düşündüğüm kalp ve,
Esasen var olmayışının hüznü.
Hayatımın köprüsü: Tozlu bir raf,
Kitaplar: Çektiğim ahdır.
Konak ömür kokusundan geçilmez,
Yine itinayla koltuğun ucunda oturur.
Ala gözlü ırmak vardı kendini hatırlatan,
Dili göğsümde maun bıçaktır.
Güneşli sokakta ebabil varsağı ile,
Sedirli yatağında huzur bulmuştum.
Saydam ellerim andız dolu.
Eteğimdeki çocuk:
Gözlerinde ıslak çöl...
Ve onu canlı kılan uykudur.
15.04.2026 SELVA AKBABA
5.0
50% (1)
1.0
50% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
