Arğ(h)azın dilinden dil bilimci anlar
anladığını söylemeğe biraz kalem
bilek; mangal mangal yürek gerek derler

fikren ve zikren muhalifin biriyim
bazen ruhuyla konuşan duldalarda
kahrından kar altında kardelen olur
gün olur an olur ki:
’bildiğim tek şey bir şey bilmediğimdir’ diyen
bilge Sokrates vari zülfü yare dokunanda
baldıran zehri içirilen;
hayatı pahalıya alıp ucuza satan

öğünden öğüne bulgurla pirinci,
keş ile tarhanayı birbirine katan
şiirde tökezleyen bir atım
sahipsiz desteksiz esteksiz kösteksiz
fikir ve kalem emekçisi biriyim... ,

Ne ozan ne şair diyemem kendime
ne o rüzgarı estirdim dağıma bağına
ne o suyu bağlaşım değirmenin bendine
döner durur akıl terazim kendi kendine

ey kendini akıllı sanan rantçı
uyutuyor mu seni içindeki o sancı
emekliyim emekçiyim dargın değil
yorgunum yarı aç yarı tokum
sen teksin tek ey rantçı
ben yerdeki karıncalardan
gökteki yıldızlardan çoğum

anlayan anlaya bilen haluk için
dalına budağına kuturuna bakılmaz
ak kavağın kavdır kovdur samandır özü
bu bittiği yerdir şairin zamanedir son sözü



bilirsem ben beni
ne şair ne ozanım
ne ölü ne diriyim
Leylayı arayan
Mecnunun biriyim
13. 04. 2026 / Ankara