Bir bir parcalandı içi
Meğer düşmek umarsızca söylenen bir sözcüğün içinde saklıymış
O’da dünyaya dair bir "sır" imiş

Dünya sıkıntılardan geçit bir "rüya"
O rüyanın içinde
nere tutunsa hep "zarar ziyan" iken
karanlığın en dibinde
bir nida "Hû" diye
kendi etrafında dönen bir sırrı nefes
Davet eder durur onu huzur veren bir nida ile
"Gel"diye
gelemem dedikçe de insanın
tüm tutundukları elinde ,dilinde
hep bir "feryad figan"

Hû demedikce
Katran karası gecenin zifirisi çeker durur
Yorganını yoklugun acizliğine
Orada her kapı zindanlar labirenti
Işık yok
Çıkış yok

"Hû" deyip
Çaresizce teslim olurken aşk ile
dilinde,
gönlünde "Hü"
Elinde gizemli bir anahtar
" Hüvallahillezi la ilahe illa hü"
Sonra " Ya Hay dedi Ya Kayyum" dedi
dikildi yanına
üzerinde "nur ala nur" beyaz bir esbab ile göğsünde üçüncü bir göz ile bir zat
Aldı zindanlardan, kör kuyulardan onu götürdü
Saray bahçelerine...

Bir hicti var oldu
tendi can oldu.
Yüreğinde "Hü" zikri
Bir sabah ezanı vakti
uyandı bir "sırri," rüya içindeki rüyadan
Derdine derman dilinde "Hû"
Kalbinde Hüda...
Ya Kayyum sırrınca
düştüğü yerden kalktı ayağa
Adı yazıldı "uyananlar," meclisine
Uyananlara selam uyandırana şükürler olsun...

Nevin Aktekin Gülfirat
03/04/2021