5
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
155
Okunma

Sana bir mektup yazdım,
ayrılığın yıldönümünde.
Ağladım yazarken;
gözyaşlarım satırların bazı yerlerini sildi,
ama yine de “devam ettim”
sensiz geçen yıldönümüzün şerefine…!
Ve söz verdiğimiz gibi “O” saatte,
“O” tarihte seni bekledim,
bir kere olsun
seni görebilmek umuduyla…
Ama “gelmedin” be sevdalım.
Gözlüğümün altından “ince ince” süzüldü gözyaşlarım.
Sensizliğin mateminde,
“Kırıldı kalbim”, toplayamadım be sevdalım…
Demek ben seni unutamazken,
sen beni de, sözümüzü de “unuttun”, demek…
“Can damlattın” bana,
ama yine de
“canın sağolsun” sevdalım…
Ben yokluğunda bile varlığını yaşarım, “sevdalım”,
seni kalbime unutturmayarak.
Ne diyebilirim ki “sevdalım”?
Canın “sağolsun”.
Ben seni unutmak için sevmemiştim ki;
“Ömrüm” deyip
ömrümü adamıştım yollarına…!
Sen kalbimin üzerine basıp gitsen ne fark eder ki;
kalbim hâlâ “sen” diye atarken…!
NEVİN AKTEKİN GÜLFIRAT
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.