0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
9
Okunma
Bir gölge süzülür duvar dibinden,
Gözleri kehribar, tüyü geceden.
Tam sofraya doğru uzanırken pati,
Boğazda düğümlenir sükûnetin tadı.
Kışt! dedikçe arsız bir neşe saçar,
Gitmez de sanırsın, bir adım kaçar.
Mutfaktaki tıkırtı, kilerdeki ses,
Bir fısıltı gibi kesilir nefes.
Camın önündeki serçeye hitap,
Uykunun bağrında yarıda kalan kitap.
Kovaladığın sadece bir kedi değil,
Zihninde dolanan o yaramaz kederdir; eğil.
Kışt! dersin hayallere, gitmezler kolayca,
Dolurlar içeriye sessizce, usulca.
Bazen bir sinek, bazen bir anı,
Terk etmez bir türlü bu ıssız alanı.
Ama en tatlısı o bıyıklı telaş,
Bir "kışt" ile başlar, biter bir yavaş...
Gider gibi yapıp köşede duran,
Evimizin neşesi, zamanı durduran.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
