0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
74
Okunma
Hissettiklerin…
Dünyevî mi, uhrevî mi—
yoksa ikisinin arasında sıkışmış bir hiçlik mi?
Bomboş hayallerin peşinde miyim,
kumrular gibi
buğday tanelerini savurur gibi mi yaşıyorum zamanı.
Hiçbiri bir şey ifade etmiyor.
Zamanın başı mı, sonu mu,
yoksa o bitmeyen sonsuzluğu mu—
yazarken bile eriyen zamana yeniliyorum.
Nedir seni sonsuz yapan şey?
Bir çiçek mi,
bir böcek mi,
yoksa bir makam…
en çok da bir koltuk mu?
Boşluk…
Anlamsızlık…
Değerlerin etrafında kavrulan bir yalnızlık.
İhanetler mi ağır gelir,
yoksa alametlerin içinde kaybolmak mı?
Bu kadar soru neden?
Hiçbir cevap bırakmadan
ellerinde kaybolmak—
Alınlara bırakılan o değerli öpücükler
ve gözyaşlarına inat
sessizce ağlamak…
Barış Taşdemir Bt. şiirleri
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
