Sanma ey dil aşk oyunmuş ömre bin kez uğrayan
Bir kıvılcımdır yanar kalp sönmeden nâr ağlayan
​Gözlerin ufkunda doğmuş tek güneş bir keredir
Başka nurlar hep yalandır rûhu zulmet bağlayan

​Bir kadehtir aşk sunulmuş nûş eden mestân olur
Tâ ezelden takdir olmuş kalbe her dem çağlayan
​Gül açar bir kez gönülde hârı binden fazladır
Vuslatı bir anlık ammâ hicri bin yıl dağlayan

​Sevda birdir özge yoktur can ona fedâ etmez
Aşk bir kerelik yazılmış bendedir kan ağlayan
Sırrı dildârı bilenler başka bir yâr istemez
Bir bakış kâfidir elbet kalbi candan bağlayan

​Zühre doğmuş bir gecem var nûru kalmış hâfızam
Aşk imiş her iki âlem rûhu Hakk’a sağlayan
​Gitse de can dönse devran ahdimiz birdir bizim
Bir mühürdür kalbe inmiş her nefeste çağlayan

​Aşkı bir cevher bilirsen sakla gönül mülkünde
Bir ömürdür tek seferlik rûhu nurla çağlayan
Sırrı faş etme sakın kalsın o mahfî hânede
Aşk dediğin bir emanet her nefesle dağlayan

Arasan da bulunmaz her gönül bu sırra ermez
Yâr elinden bir kadehtir aşk yolunda sağlayan
​Ne saray ister bu sevda ne de tacı saltanat
Bir garip derviş olur sabrını nura bağlayan

Ey Zülâli yan da kül ol aşkı bir kez tat yeter
Vuslatın bir zerresiymiş ömrü bahr-i ağlayan
Her çiçek solsa cihanda kokusu kalmaz yine
Bir gülün aşkıyla yandım kalbi nâra bağlayan

Halk Şairi
Tülay Aslan