(...Gittin… kızamadım, içimden bir şey koptu,
Sensiz yaşamak çok zordu
hiçbir şey yerini tutmadı, hazan güllerim soldu
Aynalara bakamam —sen hâlâ gözlerimdesin,
Ben çoktan bittim… sense kalbimdesin ‘
Terk edip evini hiç gitmedin~
Bense giderken senide ğö-tü- re-ce-ğim...)

Götüreceğim seni içimde gurbet
Söndüreceğim bu yangını elbet
Gözlerin mabedim kalbimde cennet
Tutup götüreceğim aşkını elbet

Vuslat ısmarladım yazgım yerine
Bozulmuş iklimim döndü derine
Savrulsam düşsem de gurbet eline
Tutup götüreceğim aşkını kendimle

Yazdın gurbeti sen benim alnıma
Her an geliyorsun benim aklıma
Engeller dizilmiş kader yoluma
Tutup ellerinden götüreceğim aşkını

Ezelden yazılmış benim yazım bu
Ebeden bölünmez gönül arzusu
Ateş barut olmuş kalbin sızısı
Tutup götüreceğim seni aşkımı

Söndü içimdeki kinle yangınlar
Dindi gurbetimde acı zamanlar
Eridi gönlümde biriken karlar
Tutup götüreceğim gözlerini

Saat durdu sanki sensizliğimde
Gelecek silindi boş ufkumda
Kaybolsa mazimiz benim zihnimde
Tutup götüreceğim aşkın içimde

Bahar geldi yine senli yerlere
Çiçekler açılmış uzak diyara
Dayanmaz bu gönül sensiz günlere
Tutup götüreceğim aşkımı seninle

Apansız geliver bir gün yanıma
Yıldızlar dökülsün senin yoluna
İmkânsız deme hiç benim aşkıma
Tutup getireceğim aşkını sana

Sarhoş oldu artık bütün mesafem
Yıkıldı aramızdaki her engel
Anlamı kalmadı kinle nefretin
Tutup götüreceğim aşkın ecel

Bereket oldun sen benim gönlüme
Çağlar gibi aktın benim ömrüme
Sabrettim sonunda kavuşmak diye
Tutup götüreceğim aşkını benimle;,meçhule “