​
​Bundan sonra böyle, bilsinler,
"Öldü" demişler bizim için;
Ölmedik elhamdülillah,
Küllerimden yeniden doğdum.

​Sanmayın meydan size kaldı,
Kral geri döndü, böyle biline!
Şimdi ağlayın, sızlayın, umurumda değil;
Düştüğümde gördüm hepinizin gerçek yüzünü.

​Sanmayın bir daha bu yürek düşer,
Eskisinden çok daha güçlü döndüm.
Kalemimi silah, kağıdı kalkan;
Şiirlerimi kurşun yaptım da döndüm.

​Korkmayın, masumca dokunmaz artık sözlerim,
Vefayı da gördüm, cefayı da...
O yüzden dilim keskindir benim;
Mazlumun sesi olmaya geldim.

​Bir yıl arayıp sormayanları sildim,
Kalbimdeki o ıssız mezarlığa gömdüm.
Bir yanım eksik kalsa da yaşamaya,
Kendimi herkese ispatlamaya geldim.

​Düşünce herkes bir tekme vurdu,
Sanmayın bu yürek bunları unuttu!
Hesap vakti geldi, sabır taştı;
Sizi kalemimle öldürmeye geldim.

​Çok yalnız kaldım ama yorulmadım,
Elimden tutan sadık dostlar da gördüm.
Beni sırtımdan vuranları unutmadım;
Kalemimle onları vurmaya geldim.

​Sağlık gitti, mülk gitti sanmayın,
İçimdeki derman bitti sanmayın!
Size mezar, bu dünyayı zindan;
Mazluma ise nefes olmaya geldim.

​Eskisinden daha güçlü, güvenle geldim,
Ruhum yorgun olsa da dimdik geldim.
Sizinle savaşmaya, devranı dönmeye;
Yeniden doğuşumu görün diye geldim!