Maşaallah her dörtlükte dolu dolu ışık saçan mısralar, kalem erbabına mahsus güzel düşünceler ve tüm bunlara bizden de taktir ve teşekkürler. Selamlarımla Sevgili TAYANÇ, Allah'a emanet kalın. Sağlıkla ömrünüze bereket. (Aksakal)

Çok hayatın içinden gerçekçi bir hikayesi varmış. Allah emirleri üzre yaşamayı nasip etsin

Bir akrabam hanım vardı, tam da benim yaşlardaydı. Herkesin gözünde olan güzellikte, isteyen isteyene, ancak tüm isteyene rağmen hiç de dengini bulamamıştı. Varlıklı olan eşi de biraz göz yumunca hal ve davranışlarında aşırılıklar, davranış bozuklukları başladı. Ancak hiçbir gayri ahlâki durumu da gözükmüyordu. Yakın bir zaman sonra eşinin ölümüyle, dönüş yolunun İslama yönelmek olduğu tavsiyelerini alınca, birden umulmadık ve pek alışılmadık bir İslami davranış biçimine girdi. Bir sürü varlık sahibi oldu, ancak bu gelirden evlatlar dahil herkese karşı verimlerini kıstıkça kıstı. Akrabamız olarak yaşadığı bir uzak ilden sıs sık bize yatılı kalmaya gelir, bu durum yaşantısını yakından izlememize vesile olurdu. İste bu şiirim O'nun hayatının gel gitleridir. Bir gün bu uzunca metni deftere temize çekerken gördü ve okumamı istedi. Biraz mahzurlu gördümse de; ısrarı üzerine okumaya karar verdim. Okudum, bitirdiğimde demez mi ki: "Lan Enver, Sen bunu bana yazdın değil mi? " Hayır diyemedim. "Bu bana ders olsun, bak bundan sonra bacın ne hale dönecek..."dedi ve iki üç gün sonra ayrılarak evine, yalnızlığında bunları düşünmeye gitti. Zaman zaman O'nu ziyarete gittiğimizde kapanmış ve münzevi bir hayata dalmış olduğunu gördük. Halen böyle devam ediyor; zira hanımımın çok iyi bir dostu olarak; haftada birkaç telefon görüşmesiyle bir, bir buçuk saatlık seanslarıyla, görüşmelerine devam ediyorlar. İnşaallah başınızı ağrıtmayan bir hikâye oldu. Gerçektir ve aynen böyledir. Çok selamlarımla, Allah'a emanet kalın. (Aksakal)