​
​Sokaklar dolu, hayvanlar başıboş,
Dertlerini anlatan yok, her yan nahoş.
Kimi gösteriş derdinde, kimi lafta,
Gerçek vicdan kalmış en arka safta.

​Kısırlaştırmak yetmez, çözüm değil bu,
Bir sıcak yuva lazım, bir yudum su.
Toplansın canlar, kurulsun barınak,
Korkmadan uyusunlar, her yer sığınak.

​İnsanlık ölmüş mü, bu neyin nesi?
Çıkmıyor çoğundan merhamet sesi.
Kimi sadist olmuş, kimi duyarsız,
Kalmış dilsiz canlar öyle çaresiz.

​Bir kap yemek versen ne kaybedersin?
Belki bu vesileyle cennete girersin.
Allah katında büyük, vicdanlı olmak,
En büyük servettir bir kalbe dolmak.

​Gözleri mahzun, dilleri varmaz söze,
Bakarlar öylece, yaş dolar göze.
Kimi tekme savurur, kimi taş atar,
Oysa her bir canın kalbi bir atar.

​Dünya sadece bizlere kalmadı,
Zalim olanın sonu hiç hayrolmadı.
Gel elini uzat, bir merhamet göster,
Bu dilsiz kullar sadece sevgi ister.