0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
49
Okunma
Bir tek benim mi yıldızım düşük bu koca evrende?
Herkesin ufku şenlikli, herkesin bahtı açık...
Benim yıldızım küskün, parlamaz şimdilerde,
Ne yana dönsem hüsran, ne desem elime kalır.
Söylenen sözler havada asılı,
Yarım kalan düşler bir yük gibi omuzlarımda.
Herkes sahne önünde, alkışlar içinde,
Ben ise kendi sessizliğimin kuytusunda.
Yollar mı daraldı, yoksa ben mi yoruldum?
Hangi kapıyı çalsam, ardı arkası mühürlü.
Göz ucuyla bakılan bir hayata savruldum,
Bahtımın rüzgârı esmez, hep benden yana türlü.
Sükûtum sığmıyor artık bu dar zamanlara,
Kime el uzatsam, boşluğu tutar ellerim.
Yıldızım küsmüş sanki o uzak ormanlara,
Ben kendi karanlığımda, kendimi beklerim.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
