​Geceye ayaz düştü, üşüdüm.
Kar yağdı, dondum.
Saksıda çiçek gördüm,
Soğuk havaya aldırmadan açan.

​Sonra döndüm, kendime baktım;
Çiçek bile mücadele ediyor,
Umut ediyor, hayal ediyor,
Hayatla mücadele ediyor.

​"Senin neyine" dedim sitem etmek.
Doğaya meydan okuyan
Çiçek kadar olamayacak mıydım?
Yoksa soğukta donup kalacak mıydım?

​Kendime baktım, çiçeğe baktım;
Daha sıkı sarıldım hayata.
Umudum filiz verdi yeniden,
Kendimden utandım çiçeğe bakınca.

​Üşüdüm ama şimdi ısındım,
Hayatta hala umut vardı.
Hayatta hala yaşamaya sebepler vardı,
Şimdi sımsıkı tutuyorum.

​Bir yanım eksik yine,
Eksik olmasına rağmen vazgeçmeyeceğim.
Allah müsaade ettikçe yaşayacağım;
Ne aşk acısı, ne sevda yarası...

​Ne dost kazığı,
Ne de can gibi görünenler...
Sizlere inat yaşayacağım bu hayatı,
Umutlarımla, hayatı severek yaşayacağım.