Beni kimse, annem gibi sevemez.
Kimse annem gibi, yüzümü güldüremez.
Kimse annemin yerini alamaz.
Kimse annem gibi,saçlarımı okşayamaz.

Gökgürültülü, şimşekler çakan, yağmurlar.
Korkutur her zaman beni,
Gözlerim görmez kimseyi,
Dilimde anam, annem sözcüğü.

Eksik olmaz, hiç bir zamân varlığı.
Değerli birimiyim, asla ama annesinin göz bebeğiydim.
Taki annem beni, bırakıp gidene kadar.
O kadar özledimki, dönüşü olmayan yoldan gelemezki.

Yüreğimde bir kor, yakar bedenimi.
Görmez kimse yaşadıklarımı.
Vicdan kalmamış hiç bir kimsede.
Bense anne şevkatine hasret kalmışım.

Susturamayacaksınız içimdeki çocuğu,
Haykıracam, herkes bilecek gerçeği.
Yaşadıklarım, film şeridi gibi önümde.
Yaşayamadığım hayattan alacaklıyım.

Dert, keder, bırakmadı yakamı.
Çocuklukta başladı hayat sınavım.
Şimdi durmak bilmeyen kanamalarım,
Anam sarardı birtek bu yarayı.

Sadece anam merhem sürerdi bu yaraya.
Ah anam! demedim mi?
Sen benden önce ölürsen,
Ben garip kalırım bu dünyada.

Oğlun şimdi hem çaresiz, hemde yanlız.
Çok korkuyorum anam sensiz.
Bastıramıyorum, içimdeki çocuğu artık.
Korkuyorum anam ben sensiz.

Kanaması dinmeyecek yaralarımın,
Şimdi tek başıma, savaş veriyorum anam.
Ama kimse senin gibi, derman olmuyor bana, anam güzel anam.