Kimin umurunda ölmüşüz kalmışız
nefesimiz kokmuş açlıktan kimin umurunda
talan edilmiş umudumuz sevincimiz
kimin umurunda renksiz kalmışız sessiz
kimin umurunda

Evsiz barksız kalmışız çoluksuz çocuksuz
kimin umurunda göğü koparmış yerinden feryadımız
kimin umurunda
son bulmuşsak bir masalda ve
unutulmuşsak bir köşede Tanrı tarafından
kimin umurunda öpmüşsek avuçiçlerinden kederimizin
kimin umurunda
kara bir leçek olmuşsak yaslı bir şiirin alnında
söyle ez kurban kimin umurunda...

Seval Doğan

Paylaş:

28 Beğeni

+20 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Beveng Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Beveng şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Beveng şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Etkili Yorum

Cumali Çorbacı, @cumalicorbaci

12.4.2026 00:58:31

"Kötülüğün sıradanlığı." En büyük kötülüklerin, düşünmeyen insanlar tarafından işlenebileceğini belirtir, iyilik ve Kötülük insandan insana gen aktarımı gibidir, kötüden kötüye iyiden iyiye..

Etkili Yorum

Koray Kzlcan, @koray-kzlcan

11.4.2026 21:45:30

İnsan başkalarının değersizleştirmesini içselleştirir.
"Kimin umrunda" tekrarları değersizlik ve görünmezlik
anlamıyla şiirin kırılma noktası olurken ilk başlarda bir soru gibi görünsede giderek kabullenişe dönüşmüş.
"nefesimiz kokmuş açlıktan" "evsiz barksız" bunlar maddiyattan öte insanın kendine duyduğu saygının erimesini çağrıştırıyor.
“göğü koparmış yerinden feryadımız” çok büyük acı.
Acının büyüklüğü ile çığlık orantısız...Yani acı büyük ama çığlık karşılık bulmuyor.
“unutulmuşsak bir köşede Tanrı tarafından” varoluşsal yalnızlık.Anlamın kendisi bile çekip gitmiş terketmiş...
“öpmüşsek avuçiçlerinden kederimizin” Acıyla bağdaş
kurma.Artık acıdan kaçmak yok dercesine...
“kara bir leçek olmuşsak yaslı bir şiirin alnında”
kendini anlatmaktan vazgeçip yas'a dönüşmenin şiircesi...kimlik ile acının yer değiştirmesi.

kimin umrunda sorusu boşluğa soruluyorsa bu cevapsızlığa alışmış bir kalbin son yankısıdır
Seval şairim.

şiirdi.
saygımla.

superbaba, @superbaba

9.4.2026 21:00:11

Hani tırnağın varsa kaşınacaksın sözü var ya...
Aynen o sözü şiirleştirmişsin kızım.
Evet, dostluk, yardımlaşmak iyidir.
Am yine de başkalarını güvenerek kendini riske atmayacaksın.
Yoksa sana birşey olmuş olmamış.
Kimin umurunda...

Sevgiler kızım.

ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz

8.4.2026 10:32:42

Merhaba değerli kalem
Kutlarım yazdıran yüreğini, yazan kalemini ve eserini
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, bütün şiirlerin, muhteşem, mükemmel ve de ŞAH ESER olsun
Gönlüne, ömrüne bereket
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıcakla ve hoşça kal

Ahmet Erdem60, @ahmeterdem60

8.4.2026 02:24:52

Leçek üstelik de kara, bu sanki bir yas tasfir edilmiş gibi.

Her zamanki gibi çok güzel ve geniş manalı.

Ali Rıza Coşkun, @alirizacoskun

8.4.2026 01:59:02

“Ağıt” şiiriniz, unutulmuşluk ve umursanmazlığın derin acısını çok güçlü bir şekilde dile getiriyor. “Kimin umurunda ölmüşüz kalmışız” dizesi, metnin özünü yani insanın en büyük kırgınlığını — değer görmemeyi — çok etkili biçimde özetliyor.

Kaleminize sağlık; kısa ama derin bir isyan ve sessiz çığlık barındıran bir şiir olmuş.