KUDÜS AĞLAMAKTA

Hava alaca karanlık, tan ağarmakta,
Amerika piton olmuş, İsrail Anakonda.
Acı bir feryat geliyor çok uzaklardan,
Uyanın ey mü’minler Kudüs ağlamakta.
Oysa bugün ağlamıyor Kudüs,
Yüz yıllardır akıyor yaşı,
Neresine bassan, kıyamazsın,
Peygamberler diyarı dağı taşı.
Musa’nın dolaştığı topraklar,
ve yine orada mezar taşı.
Ey medeniyetler beşiği nazlı Kudüs,
Leş kargaları gibi üşüşür üzerinde,
Küffarın pençeleri.
Doymadı akan mü’min kanına,
Kafirin hançereleri
Sen ki; evliyâlar, enbiyâlar toprağısın,
Bağrında duruyor izi Efendimizin,
Gökte miraç; yerde, Hacer-i Muallak Taşı’sın.
Hangi peygamberler yanıp tutşmadı,
Sevdâ-yı harında?
Ol Resul namaz mı kılmadı,
Mescid-i Aksâ’nda?
Ey mü’minlerin ilk kıblesi,
Alnı secdeli şehir,
Miraca çıkarken Peygamber, yanındaydı Cebrâil.
Tarih tekerrürden ibaret,
Demiyor muydu Akif?
İbret almazsak eğer, bâtıla döner sahih.
Kardeş kardeşi vuruyor,
Hâbille Kâbil gibi.
Kör kuyulara düşmüş mü’minler,
Karanlıktan görünmez dibi.
Paraya kul olmuşuz,
Ümmet ümmetle ediyor cenk,
Gafletten uyanmadıkça,
Bu savaş sürecek mahşere dek.
Ağlayan Kudüs değil,
Vicdanımız, dinimiz.
Küffar gibi yaşarız; besmelesiz evlerimiz,
Kıblenin yerini sorsan bilmez Asım’ın nesli,
Secde görmüyor alınlar,
Ağlıyor seccadesi.
Feryat, figân eyleriz; gidiyor Kudüs diye,
İmanımız gitmese,
Kudüs gitsin ki niye?
Her evde bir cehennem mahşeri yaşanıyor,
Evlenenler kınası solmadan boşanıyor.
Kur’an-ı Kerimler duvarlarda asılı,
Camiler, Cuma’dan Cuma’ya dolmakta,
Sorarsan mü’minler yas tutuyor,
Kudüs ağlamakta…!

Nurgül KAYNAR YÜCE
12/12/2017