🌼 🌼 🌼


Nergis çiçekleri
kopardım getirdim sana,
baharı müjdeleyen…
Zarifliğini senden almış Güleyşa.
Saflığı senden, zarafeti senden…
Umudu temsil edişi, masumiyeti senden…
Bir kızın gözyaşlarından
doğmuş olma gerçekliği senden…

Boynunu büküşü bile sana benzer;
utangaç…
Toprağın bağrından çıkıp
soğuğa inat açmasına rağmen
Eğer bir gün soluyorsa,
bil ki mevsimden değil;
sensizliktendir Güleyşa.

Şimdi her çiçek
bir vedayı hatırlatıyor bana…
Her rüzgâr
adını fısıldayıp geçiyor kulağımdan.
Seni görüyorum Güleyşa;
Ne zaman bir aynaya baksam.
Şehrin kalabalığı bile yetmiyor
sensizliğin boşluğunu doldurmaya.
ben hâlâ o akşamüstündeyim.

Darda kaldın Güleyşa
Senin derdindeyim…

Bilirsin…
Gülüşüm tutuklanır sende,
sesim takılır kalır her bir cümlede.
Adını anmaya korkar dudaklarım…
Sen gideli
tamamlanamadım başka bir yerde.
Hoyrattır, bir dağın bağrından
taşı toprağı yara yara iner ovaya…
Yol bilmez, iz bilmez Murat suyu
Vardı da Fırat’a ben

sana varamadım Güleyşa.

Bahtın kara yazılmış,
Güneş dağın ardına yaslanırken
Alıp götürmüşler seni.
şehir kalabalıkmış…
Ama ben tenha kaldım,
Bir başıma sensiz kaldım Güleyşa.
Zaman diyorlar,
her şeyi alır götürürmüş.
Yalan Güleyşa.
Dağlara ses verdim sen
giderken, haykırdım;
“Gördünüz mü?” dedim,
“Gözleri göğe benzeyen o kızı…”
Bir turna geçse üstümden
kanadına tutunacağım,
Yırtacağım dağları sana varacağım !
“Zorda mıdır?” derim gecelere,

“Darda mıdır Güleyşa ! “

Ey Murat,
akıp gidiyorsun hoyratça…
Hiç mi kıyında durmadı ?
Hiç mi saçlarını suya bırakmadı?
Hiç mi bahsetmedi sevdamızdan ?
Bir haber de mi salmadı ?
Söyle Murat söyle

Darda mı Güleyşa !

“Dön” diyemedim,
“gitme” diyemedim…
Ben sana kavuşmayı
bir dağın sabrına emanet ettim,
bir nehrin inatçılığına…
Geceler şahidimdir;
adını yastığa gömdüm de ağladım.
Gözlerim kurudu,
ama içimdeki yangın sönmedi Güleyşa !

Bir çocuk güler uzakta,
sesin karışır gülüşüne.
Her şey seni andırır da
sen yoksun.
Ben yandım
Kül oldum,
savurdum kendimi rüzgâra.
Belki bir sabah
saçlarının arasına düşerim,
belki bir akşam
gözlerine değen ışık olurum.
“Sevda dediğin
varmak değil,
yanmakmış…”
Orda mısın Güleyşa !

Bir kuş konar pencereye,
kanadında senden haber var sanırım,
uçup gider…
yine susarım.
Gecenin en koyu yerinde
sesin düşer kulağıma,
“Üşüdün mü?” dersin;
Üşüyorum…
iki yalnızlık yan yana
gömülür mü toprağa
Beni de al yanına Güleyşa !
Geliyorum…
Koyma Beni Bir Başıma !

21:13
28.02.26