Başlar dilim, kalbimden taşan bir çağrı ile,
Bir isim değil bu; sonsuzluğa açılan kapı ile…
Her harfi nur, her sesi rahmet olan,
Sana yürürüm ey Allah, adınla atan can…

Allah (tek ilah),
Er-Rahmân (sonsuz merhamet sahibi),
Er-Rahîm (ahirette de rahmet eden),
El-Melik (mülkün sahibi),
El-Kuddûs (eksiklikten uzak),
Es-Selâm (esenlik veren),
El-Mü’min (güven veren),
El-Müheymin (koruyup gözeten),
El-Azîz (izzet sahibi),
El-Cebbâr (kudretiyle dilediğini yapan),
El-Mütekebbir (büyüklükte eşi olmayan)…

Kalbim ürperir, secdeye iner zaman,
Her isimde başka bir âlem, başka bir derman…

El-Hâlık (yaratan),
El-Bâri’ (kusursuz yaratan),
El-Musavvir (şekil veren),
El-Gaffâr (çok affeden),
El-Kahhâr (her şeye galip),
El-Vehhâb (karşılıksız veren),
Er-Rezzâk (rızık veren),
El-Fettâh (kapıları açan),
El-Alîm (her şeyi bilen)…

Bilirim ki gizli değil hiçbir sızım,
Senin ilminle yankılanır en derin hızım…

El-Kâbıd (daraltan),
El-Bâsıt (genişleten),
El-Hâfıd (alçaltan),
Er-Râfi’ (yükselten),
El-Mu’izz (aziz kılan),
El-Müzill (zillete düşüren),
Es-Semî’ (her şeyi işiten),
El-Basîr (her şeyi gören),
El-Hakem (hükmeden),
El-Adl (mutlak adalet sahibi)…

Ey kalbim, susma!
Her isimde bir sır, her sırda bir “O” var…

El-Latîf (lütfu ince olan),
El-Habîr (her şeyden haberdar),
El-Halîm (yumuşak huylu),
El-Azîm (çok yüce),
El-Gafûr (çok bağışlayan),
Eş-Şekûr (az amele çok veren),
El-Aliyy (yüce),
El-Kebîr (büyük)…

İçimdeki fırtına diner adınla,
Bir damla olurum rahmetinin yanında…

El-Hafîz (koruyan),
El-Mukît (rızkı takdir eden),
El-Hasîb (hesap gören),
El-Celîl (azamet sahibi),
El-Kerîm (çok cömert),
Er-Rakîb (gözetleyen),
El-Mucîb (duaları kabul eden),
El-Vâsi’ (rahmeti geniş),
El-Hakîm (hikmet sahibi)…

Ey Rabbim!
Senin hikmetinle çözülür düğümler,
Senin adınla diner tüm hüzünler…

El-Vedûd (çok seven),
El-Mecîd (şanı yüce),
El-Bâis (dirilten),
Eş-Şehîd (her şeye şahit),
El-Hakk (mutlak gerçek),
El-Vekîl (vekîl olan),
El-Kaviyy (çok güçlü),
El-Metîn (kuvvetli),
El-Veliyy (dost),
El-Hamîd (övgüye layık)…

Bir kulum sadece, bir damla, bir nefes,
Ama Sen varsın ya, yokluk bile bir ses…

El-Muhsî (her şeyi sayan),
El-Mübdi’ (ilk yaratan),
El-Muîd (yeniden yaratan),
El-Muhyî (dirilten),
El-Mümît (öldüren),
El-Hayy (diri),
El-Kayyûm (her şeyi ayakta tutan)…

Sonsuzlukta kaybolur zaman,
Seninle başlar, Seninle tamam…

El-Vâcid (bulan),
El-Mâcid (şanı yüce),
El-Vâhid (tek),
Es-Samed (her şey O’na muhtaç),
El-Kâdir (gücü yeten),
El-Muktedir (her şeye gücü yeten),
El-Mukaddim (öne alan),
El-Muahhir (geri bırakan)…

Ey kalbim!
Ne öne geçiş ne geri kalış,
Hepsi O’nun takdiri, hepsi bir akış…

El-Evvel (ilk),
El-Âhir (son),
Ez-Zâhir (açık),
El-Bâtın (gizli),
El-Vâlî (idare eden),
El-Müteâlî (yüce),
El-Berr (iyilik sahibi),
Et-Tevvâb (tevbeleri kabul eden)…

Gözyaşım düşer, affına sığınır,
Bir “Estağfirullah” ile kalp arınır…

El-Müntekim (intikam alan),
El-Afüvv (affeden),
Er-Raûf (çok merhametli),
Mâlikü’l-Mülk (mülkün gerçek sahibi),
Zü’l-Celâli ve’l-İkrâm (azamet ve ikram sahibi),
El-Muksit (adaletli),
El-Câmi’ (toplayan),
El-Ganiyy (zengin),
El-Muğnî (zengin eden)…

Ey gönül!
Ne fakirlik kalır ne keder,
O’nun adıyla dolar bütün sefer…

El-Mâni’ (engelleyen),
Ed-Dârr (zarar veren),
En-Nâfi’ (fayda veren),
En-Nûr (nur),
El-Hâdî (hidayet eden),
El-Bedî’ (eşsiz yaratan),
El-Bâkî (ebedi),
El-Vâris (her şeyin mirasçısı),
Er-Reşîd (doğru yola ileten),
Es-Sabûr (çok sabırlı)…

Ve biter gibi olmaz bu zikir,
Çünkü Sen sonsuzsun ey Rabbim,
İsimlerinle sarılır kalbim…

Bırakın beni bu zikrin içinde kaybolayım,
Her ismi bir nefes gibi içime dolayım…
Ağrım, hüznüm, korkum, hepsi erisin,
“Allah” diyeyim… ve sadece Sana varayım…

ALİ RIZA COŞKUN ©