Hayattaki bazı karşılaşmalar asla tesadüf değildir;
O kaderin en güzel halidir.
İki ruh, bu dünyada buluşmadan çok önce,
Evrenin bir köşesinde birbirine çoktan söz vermiştir.

Zamanı geldiğinde,
Yaradan kalp gözünü açar ve sen,
Onca insan arasından bir tek onu tanırsın.
Belki diğerleri daha çok dikkat çeker,
Belki daha göz alıcıdır ama ;
Ruh bağlandığı kişiyi bilir
Çünkü o kişi, tüm yapaylıkların ortasında
Saf bir doğallık,
Güvensizliğin içinde sarsılmaz bir güven
Gösterişin yanında asil bir zarafet taşır.

Sanki kimsenin bilmediği bir dağ başında açan,
El değmemiş nadide bir çiçek gibidir.
Güzelliği o kadar saf ve durudur ki,
Ona baktığında aklına gelip geçici hevesler değil,
Yüreğine bir ömre yayılacak hayaller düşer.
Anlarsın ki kaderin güneşli günlere penceresi açılmıştır.

Artık kelimelere gerek kalmaz.
Bakışlar konuşur, kalpler anlaşır
İki ruh son nefesine kadar kavuşur .

Orhan Gülaçar