3
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
123
Okunma
Nisan gelince anlıyor insan,
bir şeylerin yeniden başlayabileceğini.
Kuşlar öyle güzel ötüyor ki
sanki kimse kırılmamış bu dünyada.
Ağaçlar yeşermiş,
çiçekler yavaş yavaş açıyor.
Bir rüzgâr esiyor hafiften,
insanın içini serinleten…
Nedensiz gülümsüyorsun bazen,
işte o anlarda anlıyorsun
yaşadığını.
Ben seni de böyle bir günde düşündüm,
Nisan’ın tam ortasında,
ne eksik ne fazla
tam yerinde bir his gibi.
Böcekler telaşsız,
toprak huzurlu,
sanki herkes biliyor
sevmek için en doğru zamanın
şimdi olduğunu.
Ve ben…
kalbimi zorlamadan,
hiç acele etmeden
seni seviyorum,
tıpkı Nisan gibi
5.0
100% (10)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz