Bir Yudum Su

Güneşin kızıl saçlarıyla kucakladığı toprak, bir damla serinlik arar,
Yürekten dökülen özlemler gibi, kurak umutlar göğe uzanır.
Bir yudum su, hayatın sonsuz döngüsünde yankı bulan ses,
Ey karanlık içinde ışık, bir damlacık su verir misin?

Benim ellerim titrerken, yağmuru düşlerken yanaklarımda,
Gökyüzünden bir bulut, sevgiyle yüklü bir gemi gibi geçer.
Bir çocuğun gülümsemesi, bakışlarında saklı bir bahar,
Suya dökülen düşler gibi, kalbimde yankılanan bir izdir.

Gözlerim, gözyaşlarıyla ıslanmış toprağın sırrını ararken,
Bir damla suyun şarkısı, rüzgarla dans eden bir melodi.
Gel, bir yudum su ver bana, hayatın özünü fısıldayan,
Bir umut tohumu, bu susuz topraklarda kök salacak.

Yalnızlık denizinde kaybolan bir damla, bir çığlık olur,
Yüreğimin derinliklerinden yükselen, suskun bir ağıt.
Ve nihayet, bir yudum su, yeniden başlatır hikayeyi,
Hayatın kaynağında buluşuruz, sonsuz döngüde, bir damla.