Herşey başkaydı ; kapı başka, sahh başka
Dimağımı uyutan bu mesah başka

Cümbüşü, telâşesi ; üzüntüsü, neşesi
Kalabalık civarda bin yalnızlık köşesi

Yol başkaydı; yön başka, civar başka
Menzil başka, gün başka, süvar başka

Kırıldı yelesi kisraklarin bir meltemî konakta
Gözde sönük nağmeler, ten ve can bir sokakta

Yıl başkaydı, zaman aynı, sır başka
Ömrü cihana yâd eden asır başka

Sulh yapıldı, sur yıkıldı; Sancak dikildi gâh’a
Kusurlar nehre aktikça birikti güzergâha

Sel başkaydi, yağmur başka, su başka
Gözlere hicran süren şimal uykusu başka

Her gömleği yırtılan, kendini Yusuf sandı
Suları eksik kalan şu kuyular utandı

Nil başkaydı, Mısır başka, ay başka
Küfrün zilleri kokan bu saray artık başka

Ne dünyaya meyletti artık, ne duadan vazgeçti
Yakarış ve nedametle halin Hakk’a arzetti

Herşey başkaydı artık; kapı başka, sahh başka
Dimağımda yol tutan bu sırlı mesah başka