3
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
48
Okunma
Düşe kalka yürüdüğüm hayat yolunda kendime yazdığım bir özeleştiri ve uyarı şiiri.
Ey can bırak artık ben demeyi
Bırak nefret ve kederi
İlahi olana döndür yüzünü
Tenler gelip geçici
Ey dünya hanında konaklayan yolcu
Bu yol çileli meşakkatli
Bu meydan er meydanı
Nice karıncanın filleri devirdiği...
Zahire aldanıp da
Oyalanma
Sarıl umuduna
Bul biran evvel gerçek öz cevherini
Ancak ozaman kavuşursun huzura
İşte o anda kanat çırpar esir ruhun
Gerçek özgürlüğe, gerçek mutluluğa ...
Ey can içindeki Nemrut ateşini söndür de kurtar kendi İbrahim’ini...
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.