Ah be güzel dost!..
Biz, en başında çok yazdık, çizdik, anlattık, yalvardık, dinletemedik.
İnanç; kişiye hastır, topluluğun, gurubun, bölgenin, ülkenin inancı olmaz. Din ile inancı karıştırmayın, eğer birileri senin inancını sana din diye satmaya kalkarsa kanmayın, Ben din adına buradayım, dinin temsilcisi, hamisiyim diyenlere pirim vermeyin, sürekli dini ön plana çıkaran kişi ve ya kişilere inanmayın, inancı olan kendi çıkarları için dini pazarlamaya kalkışmaz, kalkışıyorsa onun inancı olamaz dedik. Anlatamadık. Yıllar içinde bir çoğu sen haklıymışsın dediler. Ve bunların sayesinde haklı olmanın kadar acı bir şey olduğunu öğrendim.
Öyle hassas bir konuyu her zamanki kadife üslubunuzla, öyle sade ve güzel işlemişsiniz ki, insanların dert küpünü kırmışsınız adeta. Eh!.. dökülenlere katlanmak da bunun bedeli olsa gerek.:))
Yüreğine emeğine sağlık can dost.
Gönülden tebrikler, selam ve saygılar sonsuzca.

Şiir, insanın en hassas noktası olan inancı üzerinden nasıl kandırıldığını açık yüreklilikle ortaya koyuyor. "Din kokulu sözler" ifadesi, aslında dinin kendisinin değil, onun bir maske olarak kullanılmasının yarattığı illüzyonu temsil ediyor.Cennet-Huri vaatleri: İnsanların manevi arzularının, dünyevi çıkarlar için nasıl birer "akıl bağına" dönüştürüldüğü vurgulanıyor.

:) ne denir, 5 bin yıldır aynı tablo, hiç olmazsa bundan sonrası aldanmaz. Aldatmak ailede başlıyor, dede ve nine, anne ve baba ekseninde sonra sokak ve kasaba yerine göre şehir işte... Hani hep derler ya, dünya yalan... öyle yani..

Ama ne güzel aldatmışlar, haklıya hakkını vemek lazım, hoş görmek lazım.

Vakin üstadım insan nüfusu en kalabalık dönemini yaşıyor. Tahammül kalmadı çağımızda.. ülkemizde manşetlere son iki günde düşen iki haber aslında özetimiz, bir evlat babasının boğazını kesiyor, ayrılma aşamasında bir erkek eşini, eşinin kardeşi ve anne babasının kafalarına sıkıp öldürüyor evine gidiyor yatıyor..

Hile yani aldatma dünyanın her yerinde var, av ve avcıdan
hayvanlar dünyasına, bitkiler dünyasına, insan dünyası ise aldatmanın bin bir yolunu arayıp buluyor.

bundan sonrası aldanmaz desem de, yzlerin çağında yeni bir tür veya türler piyasaya çıktı çıkıyor, aynı telegrafın yayılması, telefonun her haneye ulaşması, sonunda cebe kola bile girmesi gibi...

Yeni kalp yapmışlar, kalbin mekanik görevini üstlenen bir organ, insanlık mekanikleşmeye kaydı kayıyor, zamanı gelen bir düşünce, kimse öünde duramayacak.

İnanç kalpte derler ya hani, kökü orasıdır, ee kalp değişince ne olacak, ilk önce fiziki rahatsızlıklar olmaz, kalp damarları veya kalp atakları, krizleri kalkar ortadan.. iftar sofrasında 31 yaşında kalp krizinden ölen vatandaşın haberini okudunuz mu bilmem, yani kalp krizi artık 30 yaş civarına kadar düştü. galiba geçen hafta ben de bir tane atlattım, şaka gibi ama her nefes son nefes... yakın bir arkadaşım yoğun bakımda yatmış dört gün..

yıllar önce bir şair büyüğüm demişti, yazarız gerçekleri de ne toplum ne de diyanet kaldıramaz demişti.. aradan kaç yıl geçti, 15 mi 19 yıl mı bilmem, daha yeni anladım dediklerini....

hani ikilik veya zıtlık anlatısı vardır, dini düşünce ve yaşantının da güzeli güzel, lakin pisliği ise güzel müzel bırakmaz ortada. o yüzden bir çok düşünür, filozof, kafayı varoluşa ve gerçeğe takan insan, kurumsallık en büyük aldatmacasıdır der dinler babında.. doğruymuş.. dünyanın hemen her bölgesindeki kurumsal anlatılar fena.. bunun yanına bir de kralı imparatoru sultanı ekle... üstüne bir de teknoloji sosu koy, aldatmanın lezzetine doyum olmaz...

yıllar önce yeni nesil için diyordum sosyal toplanma mekanlarında okul tapınak vb genel öğretilerin sonucunda bu nesil ölümü beklmez, hesaplar kitaplar vadesini kendi belirler, hatta toplu olarak belirleyecek..

inanç iman düşünceleri, dönüşüm değişim fikirleri, cennet cehennem anlatıları, ileri ve geri dünya düşünceleri distopya, ütopya...

hani bir de kendi kendine yetebilen ülke meseleleri var, bu bağlamda da kendi kendine yetebileceği düşünülen transhümanizm anlatıları çabası... hastaneye, okula, sosyal ortamlara, askeriyeye, devlete veya üretim tüketim alışveriş ilişkilerinden azat kendi kendine yetebilen canlı düşünceleri...

lakin önemli olan 40 yıl sonrası 400 yıl önceci 150 yıl sonrası mı vb vs, anda, vakitte bir canlıya zararımız en asgari şekilde ve mecburiyetten olduğunda bir tebessüm tüm anlatıları ve insanlık tarihini, inanç ve din tarihini, sosyal ve kültürel tarihi vb vs yaralı bir kuşun kırık kanadını tedavi edip gökyüzüne salıvermek kadar basit bir hale geliyor...

hani diyor ya şair, uçun kuşlar uçun diye...

son olarak konu dışı konu içi bakmadan, düşünemeden biraz da; iyi uçuşlar dilemekten başka da ne diyebilirim..
sürçü lisan olduysa affediniz..
en sevenlerinize emanet..
hürmetlerimle...