5
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
133
Okunma

Dışarıda hayat yorduğunda,
Derin bir nefes alıp yatağıma uzandığımda,
Gece, uyku göz kapaklarıma indiğinde,
Tüm sesler durduğunda,
Duvar saatinden bir ses duyulmaya başlıyor odamda:
"Tik-tak, tik-tak..."
Zamanın soğuk metalik sesi bu...
Biraz da rahatsız edici.
Sonra içimden, daha derinden,
Göğüs kafesimden, aynı ritimle
Daha sıcak bir cevap başlıyor:
Sanki ramazan davulcusu Mehmet amca;
Tokmağını tenekeye değil,
Doğrudan cana vuruyor: küt, küt, küt...
"İşte," diyorum, "bu da hayatın sesi."
Geçen zamanın tıkırtısıyla
Yaşayan kalbin gümbürtüsü karışıyor.
Ve ben bu iki sesin arasında,
Geceye emanet edilen her nefesim için,
"Yaradan’a hamdolsun," diyorum kendi kendime.
"Bu gece de yaşıyorum."
Orhan Gülaçar
5.0
100% (13)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.