Ümidin hayallerin boşa çıktığı keşkelerin arttığı öyleki "sırtımı yasladım yalan duvar" diyecek kadar olumsuzlurın yaşandığı bir duruma dair özenle kaleme alınmış anlamlı ve anlatımı güzel bu şiiri ve değerli şaire hanımefendiyi tebrik ediyor esenilkler diliyorum.
Kaleminiz daim ilhamınız bol olsun.
Saygılar selamlar
ve de bol şiirli günler diliyorum.

Şiir, derin bir yas, yalnızlık ve çaresizlik halini çok içten bir dille anlatıyor.

Gülay hocam, “Boranım Şimdi”de gönlünü viraneye dönmüş bir saray olarak resmediyor. Baykuşlar sarmış, direkleri yıkılmış, ne bir tutan el ne bir soran var. Artık “yabancı bir elde boran” olmuş; yani fırtınanın ortasında, sahipsiz ve savrulmuş durumda.

Şiir boyunca hissedilenler şunlar:
Dermanın tükenmesi, gözlere duman inmesi, dertlerin konak beğenmesi
Umudun çürük bir sicime bağlanması
Yalan bir duvara yaslanmak, onulmaz yaralar almak
Saçların akken kapkara olması (acıdan yaşlanma)
Pusulasız bir sal gibi deryada kalmak

Son dörtlükte ise iş biraz daha manevi bir boyuta taşınıyor: Mihnetin ateşi bağrını delmiş, gidenler bir daha dönmemiş, ecel kapıya dayanmış. Şair, toprağa yüzünü süren ve sırrını Mevla’ya veren bir kul olarak bitiriyor şiiri.


Bu şiir, büyük bir yalnızlık ve hasret içinde kırılmış bir gönlün iç döküşü. Her şeyini kaybetmiş, dermanı tükenmiş, umudu kırılmış bir insanın, acısını sabırla ve nihayetinde Allah’a sığınarak taşıma hali çok samimi işlenmiş. “Boranım şimdi” ifadesi hem fırtınayı hem de o fırtınanın içinde kalan çaresizliği güzel özetliyor.

Halk şiiri tadında, akıcı ve duygusal bir çalışma. Acıyı süslemmeden, olduğu gibi yansıtması açısından güçlü.
Kalemine kelamına yüreğine sağlık hocam.
☕🙏✍️