Sokak aralarında koşturduğumuz o tozlu yaz günleri,
Düşüp dizlerimiz kanardı da, acıyı gülümseyerek yenerdik.
Şimdi bütün dünyayı, ayaklarımın altına serseler,
İçimdeki o çocuk büyüdükten sonra... Ne fayda.

Geceleri yıldızlara bakıp, kurduğumuz düşler vardı,
Dünya farklıydı gözümüzde, gökyüzünde kayan yıldızları izlerdik.
Şimdi cebimde bir kaç leblebi tanesi, avuçlarımda kırık dökük gerçekle kalmışım,
Hayat o masum hevesleri bizden çaldıktan sonra... Ne fayda.

Bayram sabahları telaşla öptüğüm nasırlı eller,
Sırtımı yasladığım, yıkılmaz sandığım o koca çınarlar nerede?
Şimdi yaşanmamış ne varsa geride kaldı, en güzel zamanları harcadık boş sokaklarda,
O sandalyelerde oturan eski yüzleri toprak aldıktan sonra... Ne fayda.

Kazandım sandığım her savaşın ardında derin bir boşluk,
Alkış sesleri, samimiyetsiz tebrikler ve vitrinlik sahte gülüşler.
Omuzlarımdaki yükleri altından kaplasalar, elmastan işleseler,
Ruhum her gün biraz daha yoksullaştıktan sonra... Ne fayda.


Eskiden gözlerin içine bakılırdı sırlar paylaşılırken,
Söz senetti, bir yudum çay samimiyetin en güzel şahidiydi.
Şimdi herkes, kelimelerle süslüyor kendi yalan dünyasını,
Ben doğruyu bağırarak anlatsam da, anlayan olmadıktan sonra... Ne fayda.


Aynalardan saklanan, o yorgun yabancı da kim böyle?
Daha dün gibi hatırlarken, saçlarıma değen rüzgardaki o gençliğimi.
Zamanı geriye alacak, o sihirli saati bulsam bugün,
Kaybettiğim neşemi, o zamanın içine sığdıramadıktan sonra... Ne fayda.


Artık ne bir fırtına koparmak istiyorum ,ne de bir denizi aşmak,
Sadece sessiz sedasız, gölgesiz bir kıyıda dinlenmek dileğim.
Fırtınaları dindirip, suları benim için durgunlaştırsalar bile,
Gemim o deli dalgalarda parçalandıktan sonra... Ne fayda.


Bir rüya gibi akıp gitti işte bize verilen o kısıtlı mühlet,
Yarım kalan telaşlar, söylenmemiş sözler, ertelenmiş sevinçler.
Son nefeste hayatın bütün sırrını getirip, avuçlarıma koysalar,
Perde kapanıp da oyun sona erdikten sonra... Ne fayda.



Nebi GÜLLÜ
26.03.2026
Sa:03:27